Maar nu ga ik beginnen met het reisverslag
Zoals gezegd viel het niet mee om een leuk najaars-arrangement te boeken in een omgeving waar iets te ‘doen’ is. Helaas, hotel-restaurant SamSam heeft de deuren gesloten. Vele, vele malen zijn we hier te gast geweest. Gert en Debra zijn met pensioen en de eigenaar van het pand wil iets anders dan een hotel-restaurant. Ik had me er nooit in verdiept, maar altijd aangenomen dat het pand een voormalig klooster is geweest.
Tja, ik baseerde mij op Maria met kind in de gevel. Maar ja, vele panden in Zuid-Limburg en Noord-Brabant hebben wel iets dergelijks in de gevel dan wel de tuin.
Hoe zit het nu eigenlijk?
Het huis aan de Volderstraat 31 te Meerssen is in 1813 gebouwd in opdracht van de welgestelde familie von Fisenne. Deze familie kwam uit de buurt van Aken, Koblenz en gebruikte het huis als buitenhuis/familiehuis.
August Joseph von Fisenne en Gertrude Caroline erfden dit pand in 1835.
Een van hun zonen Lambert Heinrich von Fisenne, trouwde in 1884 met Maria Lelebure en trok na zijn huwelijk naar het ouderlijk huis in Meerssen, om daar te gaan wonen.
Deze Lambert was ‘kerkarchitect’ en heeft meegewerkt aan de verbouwing van de kerk van Beek (Sint Martinus), de kerk van Susteren (Basiliek heilige Amalberga), een kerk in Valkenburg en bouwtekeningen gemaakt van de Dominicanerkerk in Maastricht.
Twee jaar (1893) na de vroegtijdige dood (1891) van zijn eerste vrouw trekt Lambert terug naar Duitsland en wordt zijn inwonende schoonbroer A. Lefebure hoofdbewoner.
Hij overlijdt in 1919, waardoor zijn vrouw M. Pinckaerts hoofdbewoner wordt.
Zij vertrekt in 1936 naar het Klooster in Nazareth te Maastricht. Hierna is het pand afwisselend woonhuis, parochiaal centrum van de katholieke jongerenvereniging en distributiekantoor.
Vanaf 1948 is het weer woonhuis met als hoofdbewoner J. Cobben van het gelijknamige bouwbedrijf Cobben. Deze verbouwt uiteindelijk in 1956 het pand tot hotel en bouwt ook de veranda en spoelkeuken aan.
Ik vind op internet het volgende: Woningbouwplan Volderstraat 31 te Meerssen.
Op 4 juni 2025 heeft het college van B&W een omgevingsvergunning verleend voor het woningbouwplan in voormalig restaurant-hotel Samsam aan de Volderstraat 31 te Meerssen. Het bouwplan gaat om de verbouwing van het gemeentelijk monument naar 5 appartementen en de bouw van 1 woning in de tuin. De gemeenteraad heeft eerder daartoe op 22 mei een positief standpunt ingenomen over deze aanvraag.
Wethouder Bjorn Molling: ‘Met dit plan wordt het gemeentelijk monument zorgvuldig gerenoveerd en geschikt gemaakt voor een duurzame toekomst. Tegelijkertijd wordt met dit plan ingespeeld op de hoge vraag naar levensloopbestendige woningen, die ook nog eens betaalbaar zijn. Voor ons daarom een win-win situatie.’
De initiatiefnemer kan aan de slag met de bouw van het project zodra de omgevingsvergunning onherroepelijk is. De omgevingsvergunning is onherroepelijk als er 6 weken na bekendmaking van de vergunning geen beroep is ingesteld.

Twee tekeningen bouwplan

Maar wat is er nu weer aan de hand?
In ‘De Limburger’ (betaalmuur) schrijft Jeroen Geerts op 26 september 2025 dat de gemeente Meerssen de vergunning intrekt voor de verbouwing van voormalig hotel Samsam. Dit een dag voordat het kort geding dient.
Ik loop eens rond het pand. Het staat leeg en is in korte tijd erg verpauperd. Er zijn veel bomen en struiken gerooid en de tuin staat vol met rommel. Het is toch eeuwig zonde! Zo’n mooi pand! Het doet me toch pijn om dit te zien.Ok, we rijden door naar het Ursulinenconvent in Eijsden.
De Orde van de Ursulinen is een katholieke vrouwelijke kloosterorde die in 1535 is gesticht in Italië. De Orde wijdde zich aan het opvoeden en onderwijzen van meisjes.
De zusters Ursulinen vestigden zich in 1849 te Eijsden. In 1855 werd een meisjesschool gesticht en het jaar daarop werd een pensionaat geopend.
In 1899 werd de school uit 1855 vervangen door een neo-renaissance hoofdgebouw, ontworpen door Johannes Kayser. De voorgevel werd ontworpen door Pierre Cuypers (1827-1921).
Kijk eens wat een mooi gebouw!Eerst enige informatie, die ik van de site pluk.
In Museum Het Ursulinenconvent laten wij u op velerlei manieren kennis maken met de geschiedenis van de mens in zijn familieverband: vanaf de eerste mens tot het heden met speciale aandacht voor DNA, de in Eijsden geboren wetenschapper Eugène Dubois, Heraldiek, Karel de Grote, Iconografie en Genealogie.
Het museum is gevestigd in een voormalig klooster en pensionaat van de Ursulinen en de vele originele negentiende-eeuwse architectonische kenmerken vormen een prachtig decor voor de museumexposities. Het klooster was eens een geroemd internationaal onderwijsinstituut. Voor de geschiedenis van de Ursulinen en dit specifieke klooster is een speciale zaal ingericht.
Kwam Adam naar Eva of Eva naar Adam? Hoe dan ook is familiegeschiedenis niet denkbaar zonder reizen. De eerste mens reisde om voedsel te verzamelen en later ook om te jagen en grondstoffen te vinden (vuursteen!). De mens ging reizen als nomade, als krijger en plunderaar, als avonturier, vluchteling en missionaris, en uiteindelijk ook als toerist. Al vroeg zorgde reizen voor genetische variatie en daardoor gunstige evolutie van de mens. De mens heeft de hele aarde verkend en bereisd en sinds de vorige eeuw is een volgende stap gezet met het reizen rond onze planeet en naar de maan. Gedreven door nieuwsgierigheid, maar straks wellicht ook uit noodzaak. Kortom, reizen vormt een essentieel onderdeel van onze familiegeschiedenis!
Vanuit het continent Afrika is deze familie de gehele wereld gaan bevolken. Talen, culturen en familiegebruiken ontwikkelden zich en gingen soms verloren. In het museum leren we hoe we via DNA de onderlinge verwantschap van alle mensen kunnen onderzoeken.
We zie hoe de stamboom van deze mens steeds verder gegroeid is en we bekijken de kleinste takjes; de talloze families in de wereld, alle met een eigen identiteit. Die identiteit uit zich o.a. in de rijkdom van ‘de cultuur van leven’, in wetgeving en persoonsregistratie, in heraldiek, familiesymbolen en religiositeit.
Hoe de mens onderling verbonden is, komt tot uiting in het Karel de Grote paviljoen, waarin inzichtelijk wordt gemaakt hoe Karel ‘de vader van heel Europa’ is geworden: hoe niet alleen de Europese vorstenhuizen, maar alle Europeanen Karel als een voorvader kunnen claimen. In het paviljoen treft u bovendien een fraaie opstelling van santons (handgeschilderde beeldjes), het dagelijks leven in de dagen van weleer uitbeeldend.
Om kwart over één tikken we de toegangsprijs af, die voor volwassenen €8,- bedraagt.We krijgen enige informatie op papier. Daar maak ik even een foto van.Hm, het museum is tamelijk donker en het is vrij koud. We zijn de enigen, later treffen we nog wat mensen. Deze plafondschildering boven de ingang blijkt gemaakt door één van de dames werkzaam in de receptie.Tjonge, wat een mooi gebouw! De sfeer van de Ursulinen is voelbaar in de gangen en kamers. In het museum is veel te zien en veel te lezen. Er is hier heel veel tijd en kennis ingestoken. Ik laat de foto’s en de teksten voor zichzelf spreken.Om halfvier zijn we rond. Sowieso is het Ursulinenconvent een aanrader!In een halfuurtje rijden we naar Hotel-Restaurant Vijlerhof. Kijk, daar is het.We zetten de auto neer op de eigen parkeerplaats tegenover het hotel.
In de gezellige bar annex receptie checken we in.We hebben een ‘wildarrangement’ geboekt, vandaar dat we onthaalt worden op vlaai en koffie dan wel thee. Ok, voor mij geen vlaai, maar Apfelstrudel.Wauw, ongelooflijk lekker, maar ik was er ook wel aan toe. Ook de slagroom is bovenaards, dat maak ik meestal anders mee.Ik had gevraagd om een tafel in een rustige hoek, gezien mijn slechte oren. Kijk, die ronde tafel links achteraan is voor ons gereserveerd. Achter de schuifdeuren is nog een restaurantgedeelte.Wij krijgen kamer 14. Er is geen lift, maar dat hoeft voor ons ook niet. De kamer is niet groot, maar voor ons groot genoeg. Sowieso had ik om een eenvoudige kamer gevraagd, zoveel tijd denken we niet op de kamer door te brengen.Om halfzes gaan we aan tafel. Er is geen wijnarrangement, maar ons wordt ‘Bergdorpje Rood’ aangeraden. Deze wijn komt van wijndomein St. Martinus gelegen op de zuidhelling van Vijlen. St. Martinus bestaat al sinds 1986 en maakte de eerste rode wijn in Nederland. Sindsdien verschillende kwaliteitswijnen variërend van wit, rood, rosé en mousserend.
‘Bergdorpje Rood’ blijkt een soepele, fruitige rode wijn, die op eikenhout is gelagerd. Daardoor krijgt de wijn naast de fruitige geur van rood en zwart fruit ook diepgang.
Deze wijn wordt sinds 2016 exclusief gemaakt voor het bergdorp Vijlen. Hij staat voor €19,95 in de wijnshop.Het voorgerecht bestaat uit een plankje met diverse vleeswaren. Ook lekker brood erbij.Het tussengerecht is heldere groentesoep.Het hoofdgerecht is een Wildzwijn potje met frites, salade, snijbonen en nog zowat.Orchideetje heeft geen wildarrangement geboekt, maar kiest van de kaart voor Kabeljauwfilet met witte wijnsaus.Als dessert voor mij Dame Blanche.Orchideetje gaat voor de Crème Brûlée.We besluiten met thee.Ai, prima gegeten! De bediening is vakkundig en opmerkzaam.
Rond negen uur lopen we naar de kamer. Er is een TV, maar die zetten we niet eens aan. Douchen en te bed. We hebben het wel gehad voor vandaag.