Lieve lezer(essen)s van mijn wandelavonturen,
Geen wandelavontuur? Nee, dat is het slechte nieuws. Nu het goede nieuws: hier volgt een reisverslag van het Italië Evenement ‘Smaak van de Winter’
Reisverslag van het Italië Evenement ‘Smaak van de Winter’
Zondag 30 november 2025
Op 25 mei 2025 bezochten we het Italië Evenement in Kasteel de Haar te Haarzuilens.
Ai, het was die dag wel behoorlijk regenachtig. Overigens, het Italië Evenement in Kasteel de Haar verhuist in 2026 naar Landgoed Mariënwaerdt in Beesd. Dat evenement vindt plaats van 29 t/m 31 mei 2026.
Sowieso hebben wij al de nodige Italië Evenementen achter de rug. In het verleden zijn we een aantal maal te gast geweest in de voormalige KNSM terminal (Loods 6), een keer in de Posthoornkerk te Amsterdam en een aantal keer in het historische gebouw de ‘Westergasfabriek’ te Amsterdam.
Maar nu is er een winters Italië Evenement in de Grote Kerk in Den Haag. Daar gaan we natuurlijk ook naartoe.
Ik lees in de nieuwsbrief: in de sfeervol verlichte kerk vind je bijna honderd stands vol inspiratie voor de feestdagen: van originele cadeaus tot Italiaanse delicatessen en feestelijke wijnen. Geniet bij diverse proeverijen van Italiaanse specialiteiten en doe mee aan leuke workshops, terwijl live muziek prachtig door de kerk klinkt. Strijk tussendoor neer op een gezellig terras met een goed glas Italiaanse wijn en laat de kerstsfeer op je inwerken.
Bovendien zijn er exclusieve culturele belevenissen te ontdekken die dit winterevenement extra bijzonder maken. Kortom, alle ingrediënten voor een onvergetelijke Italiaanse winterbeleving — en dat allemaal in de mooiste en grootste kerk van Nederland!
Maar eerst de situatie in Oekraïne en Israël (Gaza).
Wilt u meteen naar het reisverslag, klik dan op pagina 2.
Volgens de antisemitische islam moet Israël vernietigd worden, omdat het het thuisland van de Joden is
Bron: The Balkans Chronicles
Datum: 24 november 2025
Het conflict tussen de Arabische wereld en Israël is geen territoriaal conflict; het is in wezen een ‘islamitisch-joods’ conflict. De werkelijke reden van de tomeloze en onredelijke vijandschap van de Arabieren jegens de Joden is niet de politiek die Israël voert, maar de jihad. Een Joodse staat accepteren Abbas en andere PA-leiders niet, dat zeiden ze al een aantal keren, want dan moeten de Arabieren in Israël zich aan wetten houden van een God, waarin men niet gelooft. De islamisering van de wereld is gepland en georganiseerd in de loop van een eeuw. Iran is ervan overtuigd dat als het erin slaagt Israël te vernietigen, alle moslimlanden onder zijn vlag zullen marcheren en het grootste rijk ter wereld vormen met twee miljard volgelingen. Dit is wat ayatollah Khomeini in 1980 zei: ‘Wij aanbidden Iran niet; wij aanbidden Allah. Laat dit land maar branden en in rook opgaan, zolang de islam maar in de rest van de wereld zegeviert.’ De fascistische islamitische ideologie regeert al tientallen jaren over Iran en zijn verlengde arm is de terroristische Hezbollah in Libanon, de monsters van ISIS, de antisemitische Moslimbroederschap en de terroristische Hamas in Gaza. De islam is een totalitaire ideologie van verovering, die niet aarzelt om terreur en geweld te gebruiken om haar macht te vestigen…
In moskeeën over de hele wereld wordt gepreekt hoe Jeruzalem toebehoort aan de islam. En ook al zijn het al jarenlang voornamelijk seculiere dictaturen die de dienst uitmaken in het Midden-Oosten, zij maken gretig gebruik van het islamofascistische taalgebruik om hun bevolkingen op te hitsen tegen Israël, om zo af te leiden van de misstanden dichter bij huis. Het schoolcurriculum overstijgt gematigde verklaringen die met het Westen worden gedeeld. Die verklaringen maken deel uit van de islamitische doctrine van Taqiyya, die moslims leert dat het volkomen acceptabel is voor hen om te liegen om de doelen van Allah te bevorderen en die de hele tijd wordt gebruikt om het ‘ongelovige’ Westen te misleiden en te overwinnen. De fixatie van het Westen op de gematigdheid die ze horen van veel moslims in het Midden-Oosten, vooral hun leiders, heeft de neiging om westerse leiders te verblinden voor de problematische en frustrerende ‘omgang’ in het Midden-Oosten – die zo vaak het tegenovergestelde is van hun praatjes. De wereld, grotendeels onwetend en belangeloos, is geconditioneerd om de islamitische leugen als feit te accepteren. Als de historische waarheid zo gemakkelijk kan worden gemanipuleerd, dan kan elke groep, op elk moment, worden belasterd, gemarginaliseerd of gewist.
We hebben dit patroon eerder gezien. Het begint bij de Joden, maar eindigt nooit bij de Joden…
Vanwege eeuwenlange antisemitische haat en de Holocaust werd Israël gesticht als een veilige basis voor Joden, zodat niemand hen in de toekomst zou terroriseren!
Voor Israël was er een Brits mandaat, geen Palestijnse staat.
Voor het Ottomaanse Rijk was er de Islamitische staat van de Mamlukken van Egypte, geen Palestijnse staat.
Voor de Islamitische staat van de Mamlukken van Egypte was er het Ayyubidische Arabisch-Koerdische Rijk, geen Palestijnse staat.
Voor het Ayyubidische Rijk was er het Frankische en Christelijke Koninkrijk van Jeruzalem, geen Palestijnse staat.
Voor het Koninkrijk van Jeruzalem waren er de Omajjadische en Fatimidische rijken, geen Palestijnse staat.
Voor de Omajjadische en Fatimidische rijken was er het Byzantijnse rijk, geen Palestijnse staat.
Voor het Byzantijnse Rijk waren er de Sassaniden, geen Palestijnse staat.
Voor het Sassanidische Rijk was er het Byzantijnse Rijk, geen Palestijnse staat.
Voor het Byzantijnse Rijk was er het Romeinse Rijk, geen Palestijnse staat.
Voor het Romeinse Rijk was er de Hasmonese staat, geen Palestijnse staat.
Voor de Hasmonese staat waren de Seleuciden, geen Palestijnse staat.
Voor het Seleucidische rijk was er het rijk van Alexander de Grote, geen Palestijnse staat.
Voor het rijk van Alexander de Grote was er het Perzische rijk, geen Palestijnse staat.
Voor het Perzische Rijk was er het Babylonische Rijk, geen Palestijnse staat.
Voor het Babylonische Rijk waren er de koninkrijken Israël en Juda, geen Palestijnse staat.
Voor de koninkrijken Israël en Juda was er het koninkrijk Israël, geen Palestijnse staat.
Voor het koninkrijk Israël was er de theocratie van de twaalf stammen van Israël, geen Palestijnse staat.
Eigenlijk, op dit stuk gebied is alles geweest, BEHALVE EEN PALESTIJNSE STAAT!..
Het woord ‘Palestina’ werd gebruikt om te verwijzen naar een specifieke regio in de Levant. Iedereen die daar woonde (ongeacht religie, taal, etniciteit, enz.) werd een ‘Palestijn’ genoemd. ’De Palestijnen’, dat is een nepvolk. Dat heeft nooit bestaat en bestaat nu ook niet. Het is een samenraapsel van allerlei Arabieren uit andere landen, die dachten dat ze dat gebied eventjes konden overnemen toen de Joden eenmaal waren begonnen om de zaak te ontwikkelen. De Palestijnen waren niet alleen de mensen van één bepaalde bevolkingsgroep, maar het waren alle mensen die in het toenmalige Palestina woonden, zoals Joden, Arabieren, Druzen en Bedoeïenen.
De geschiedenis meldt niets over een Palestijnse president of koning voordat de voormalige terreurbaas Jasser Arafat ten tonele verscheen. Er bestaat geen Palestijnse taal. Ze hebben geen specifieke eigen cultuur en geen eigen unieke geschiedenis, behalve dan die van hun verbeten strijd tegen de ‘zionistische overheersing en die van de burgeroorlogen die zij elders veroorzaakten’. De geschiedenis meldt niets over een Palestijnse president of koning voordat de voormalige terreurbaas Jasser Arafat ten tonele verscheen. Er bestaat geen Palestijnse taal. Ze spreken net als de ruim 300 miljoen andere Arabieren dezelfde taal…
Op de vraag ‘Wie zijn de Palestijnen’ wordt een antwoord gegeven door de chef militaire operaties van de PLO, Zahir Muhsein, in een interview met Nederlandse dagblad Trouw op 31 maart 1977: ‘We benadrukken die Palestijnse identiteit alleen uit politieke motieven.
Het benadrukken van het bestaan van Palestijnen is een Arabisch belang, om een balans te vinden met het Zionisme. Die Palestijnse identiteit is in het leven geroepen om tactische redenen. Een Palestijnse staat is voor de Arabische gemeenschap een nieuw instrument om de strijd tegen Israël voort te kunnen zetten.’ Tot de twintigste eeuw hadden de Arabieren in Palestina geen vastomlijnde nationale identiteit: natiestaten bestonden destijds immers nog niet in het Midden-Oosten. In plaats daarvan was de Arabische samenleving gebaseerd op tribale verbanden. Toen de Westelijke Jordaanoever en Gaza onder bestuur van Jordanië en Egypte stonden, protesteerde geen enkele Palestijnse Arabier tegen de bezetting van deze gebieden. Omdat het Palestijnse volk toen nog niet bestond. Pas in 1964 noemde Yasser Arafat, afkomstig uit Egypte, de Palestijnen een apart volk. Het feit dat steeds de hele Arabische wereld tegen Israël opkwam, toont ook dat de beweging geen ‘Palestijnse’ zaak is, maar een Arabische…
Het gebied waar nu Israël ligt, bestond vroeger uit woestijn of moerassen vol malaria.
Er was maar weinig voedsel voor de mensen. Het grootste deel van het aan de Joodse staat toegewezen land was de Negev-woestijn, die niemand wilde. Mark Twain zei in 1867 over de regio: ‘Hoe verder we gingen, hoe heter de zon werd, en hoe rotsachtiger en kaal, afstotelijker en droeviger het landschap werd. Er was nauwelijks een boom of een struik te vinden. Zelfs de olijf en de cactus, die trouwe vrienden van een waardeloze bodem, hadden het land bijna verlaten. Het is een hopeloos, verdrietig en gebroken gebied.
Er is geen enkel dorp in de hele uitgestrektheid – niet voor 30 mijl in beide richtingen.
Er zijn twee of drie kleine groepen Bedouin-tenten, maar geen enkele permanente woning. Men kan hier 10 mijl rijden en niet 10 mensen zien.’ Herbert Samuel was de Britse Hoge Commissaris van het Mandaat voor Palestina. In zijn ‘Jaarverslag over de burgerlijke administratie’ van 1921 schreef hij: ‘Het is voor elke voorbijgaande reiziger duidelijk en bekend bij elke Europese inwoner, dat het land voor de oorlog, onontwikkeld en dunbevolkt was.’ In vergelijking met het aantal mensen dat de regio met de juiste inspanningen zou kunnen onderhouden, was het gebied dus relatief leeg. Laten we ook niet vergeten dat het grondgebied van Israël in 1947 eigendom was van de Joden, die zij op eerlijke en rechtvaardige wijze kochten van de lokale bevolking in Brits Palestina…
Het vluchtelingenprobleem is niet Israëls probleem; zij zijn zelf vertrokken. Het Hoge Arabische Comité moedigde de vlucht van Arabische vluchtelingen uit hun huizen in Jaffa, Haifa en Jeruzalem aan. Haled al Azm, de Syrische premier in 1948-49: ‘Sinds 1948 eisen we de terugkeer van de vluchtelingen naar hun huizen. Maar wijzelf zijn degenen die hen hebben aangemoedigd om te vertrekken. Slechts een paar maanden scheidden onze oproep aan hen om te vertrekken en ons beroep op de Verenigde Naties om te beslissen over hun terugkeer.’ Jordaanse krant Filastin gepubliceerd op 19 februari 1949: ‘De Arabische staten moedigden de Palestijnse Arabieren aan om tijdelijk hun huizen te verlaten om uit de weg te zijn van de Arabische invasielegers.’
Voor de Joden die in Israël hun eigen staat hebben gesticht, gaat het conflict over het behoud van die staat en om daarin in veiligheid te kunnen leven.
Voor de Arabieren ging het conflict aanvankelijk om het uitroeien van de staat Israël.
Later beseften veel Arabieren dat Israël niet meer zal verdwijnen.
Zo ontstond het idee van een eigen Palestijnse staat, naast Israël. Die staat willen de Palestijnen oprichten in gebied dat Israël in 1967 veroverde op Jordanië en Egypte: de Westelijke Jordaanoever en de Gazastrook. Israël heeft in deze gebieden dorpen gesticht en de Palestijnen willen niet dat er Joden wonen in een toekomstige Palestijnse staat. Overigens zijn er nog altijd Palestijnse groeperingen die streven naar de volledige vernietiging van Israël, zoals Hamas…
In hun strijd tegen Israël geloven de Palestijnse Arabieren dat alles gerechtvaardigd is. Daarom trekken verzetsgroepen als Hamas alles uit de kast om Israël te treffen, van zelfmoordterrorisme tot heliumballonnen met een molotovcocktail of explosief eronder die op de wind richting Israël worden opgelaten. De Koran wordt gedomineerd door verzen waarin de Joden worden afgeschilderd als vijanden, zelfs als ‘apen’ en ‘varkens’.
Deze neerbuigende blik is tot op vandaag een kenmerk van moslimse vijandschap jegens de Joden gebleven. Het nog altijd geldige handvest van Hamas (1988) levert daarvan een evident bewijs. Enerzijds citeert het document in artikel 7 een overlevering (hadith) van de zelfverklaarde profeet Mohammed die zijn volgelingen de opdracht geeft om de Joden te doden. In 2005 trok Israël zich eenzijdig terug uit Gaza. En Gaza kon kiezen voor autonomie, vrede en welvaart, maar men koos voor Hamas, oorlog en terreur. Alle 21 Joodse dorpen werden ontruimd, de bewoners gedeporteerd en zelfs de Joodse graven geruimd. Het bestuur kwam in handen van de Palestijnse Autoriteit, maar in 2007 werd de macht overgenomen door de populaire islamitische terreurorganisatie Hamas.
Daarmee werd de Gazastrook feitelijk de tweede onafhankelijke Palestijns-Arabische staat (na Jordanië in 1946), maar wel een staat die afhankelijk was van inkomsten uit criminele activiteiten en internationale subsidies…
De internationale gemeenschap negeerde systematisch en volledig dat een groot deel van de naar Hamas vloeiende hulpgelden en andere inkomsten verdween in de zakken van corrupte bestuurders en terroristen, of werd aangewend voor haat-onderwijs en de aanleg van de grootste (ondergrondse) terreurbasis ooit. Hamas niets heeft gedaan om de lokale bewoners te helpen. Het heeft geen ziekenhuizen of scholen gebouwd of geïnvesteerd in het economisch welzijn van zijn volk, maar met de hulp van Iran en Qatar heeft het enorme middelen besteed aan de productie van wapens, zoals raketten en het bouwen van een enorm netwerk van tunnels, waardoor Gaza een van de grootste bases voor jihad en terrorisme in het Midden-Oosten is geworden. Dat alles is primair de schuld van de ironisch genoeg door de Gazaanse bevolking zelf in democratische verkiezingen aan de macht geholpen Hamas-beweging. Het is secundair de schuld van de internationale gemeenschap, die decennialang heeft getolereerd dat Hamas Gaza ombouwde in een alsmaar groeiende terroristische basis van waaruit Israëlische burgerdoelen systematisch met raketten werden beschoten en op 7 oktober 2023 een massale terreuraanval op Israëlische burgers werd gepleegd. De terroristische organisatie Hamas heeft de ellende over zichzelf en de bevolking van Gaza afgeroepen door op 7 oktober een buitengewoon brute terreuraanslag te plegen op vrouwen, kinderen en bejaarden, en door gijzelaars te nemen. Zij vermoordden 1.200 Israëliërs en namen 250 gijzelaars mee naar Gaza…
De terroristische organisatie Hamas wist dat Israël terug zou slaan op de genocide die op 7 oktober plaatsvond en dat daarbij veel burgerslachtoffers zouden vallen. Maar dat paste in het plan van Hamas om de toenadering en normalisering tussen Israël en Arabische buurlanden, die op dat moment gaande was, te torpederen. Zo konden ze hun eigen machtspositie versterken. Voor Hamas lijkt het creëren van zo veel mogelijk burgerslachtoffers een doel op zich. Daarom verschansen zij zich tussen de bevolking, zoals in ziekenhuizen, scholen en andere burgergebouwen. Het is goed dat Israël niet alleen de terroristische organisatie Hamas aanzienlijk heeft verzwakt, maar ook hulp heeft verleend aan westerse landen, door middel van aanvallen op Iraanse nucleaire installaties, door aanvallen op militaire doelen in Syrië, waar Israël de Druzen had kunnen helpen, en door aanvallen op de Houthi’s, waardoor de zeevaartroutes veiliger zijn geworden.
De enige oplossing hiertegen is om dit regime in Iran omver te werpen voordat het kernwapens verwerft, waardoor het volledig immuun zou zijn voor elke dreiging.
Door de kernwapens van het islamitische regime in Iran aan te vallen, doet Israël wat de wereld al lang geleden had moeten doen. Zelfs de nieuwe Duitse bondskanselier Merz merkte tijdens de G7-bijeenkomst op dat ‘Israël het vuile werk opknapt voor ons allemaal in Iran.’…
Sommige mensen in Israël eisen dat premier Netanyahu aftreedt en instemt met de eis van Hamas om de oorlog in de Gazastrook te beëindigen, alsof de aanval van 10/7 gewoon een nieuwe ronde van gevechten was met de door Iran gesteunde Palestijnse terroristische groepering. Maar ze zien niet dat het een nieuwe fase is van de Jihad (heilige oorlog) van de islamisten tegen Israël. Vandaag heeft Israël laten zien dat ze de lessen van de geschiedenis hebben geleerd. Als vijanden beloven je te vernietigen, geloof ze dan.
Als vijanden massavernietigingswapens bouwen, stop ze dan. Zoals de Bijbel ons leert, als iemand komt om je te vermoorden, sta dan op en handel eerst. Dit is precies wat Israël vandaag heeft gedaan; ze verdedigden zichzelf als leeuwen. Dit is geen wraak.
Dit is afrekening. En Israel leidt het, niet in haat, maar in gerechtigheid. Israël is geen jihadistische terreurgroep. Het is een democratische rechtsstaat met onafhankelijke rechtspraak, een uiterst kritische pers, kritische parlementariërs en kritische maatschappelijke organisaties. Als de terroristische organisatie Hamas morgen de wapens inlevert, dan is het morgen vrede. Als de staat Israël morgen de wapens inlevert, dan bestaat de staat Israël overmorgen niet meer. Israël staat vandaag niet alleen voor zichzelf. Israël staat voor alle 8 miljard zielen op deze planeet, tussen de mensheid en de afgrond.
28 punten richting nieuwe oorlogen
Auteur: Feynman en/of Feiten
Bron: GeenStijl
Datum: 22 november 2025
De koude oorlog is warmer dan ooit, en is niet alleen
Poetin wilde nooit met Zelensky onderhandelen, want de meeste van de 28 punten zijn cadeautjes van ons. Poetin ziet Oekraïne als een afvallige kolonie, die volgens zijn essay thuishoort in het Russisch keizerrijk. Deze Tsaar praat niet met een rebellenleider.
Het is niet louter Oekraïne dat allerlei concessies moet doen, het is de rest van de wereld.
Punt 9 eist ‘European fighter jets will be stationed in Poland’. Dit is letterlijk heel punt 9. Terwijl de Russische marine regelmatig door onze zeeën vaart om zwakke doelen in kaart te brengen, moeten ruim veertig Europese landen hun luchtmacht naar Polen verhuizen!? We mogen de Middellandse Zee, Finland en de rest van de Oostgrens niet bewaken!?
Rusland krijgt een rode loper om de volgende oorlog te starten. Eerst terreinwinst uitbreiden met Oekraïense verdedigingslinies en laten erkennen door de rest van de wereld (punt 21) daarna afbraak van de Oekraïense defensie (punt 6) en economische wederopbouw van Rusland (punt 4) door alle handelssancties te beëindigen (punt 13).
Een stevige Russische economie kan de manschappen, munitie en materieel van hun leger weer aanzuiveren. Poetin en zijn Kremlin hebben een denkwijze die wij slecht begrijpen. Ze hebben een paar jaar oorlog gevoerd om 20% van Oekraïne te veroveren. Rusland is gigantisch en rijk aan grondstoffen, waarom wilden ze nog meer land?
Punt 7 verbiedt de NAVO om Oekraïne toe te laten en verbiedt Oekraïne om toe te treden. Dit is een aanval op het zelfbeschikkingsrecht van volkeren zoals verankerd in het VN-Handvest. Onder andere Grieken, Duitsers, Spanjaarden, Oostblokkers, Zweden en Finnen kozen politici die het communisme inruilden voor de EU en NAVO.
Poetin denkt in grootmacht versus grootmacht en ontkent de soevereiniteit van alle kleinere leden van de NAVO en de soevereiniteit van landen die nog lid willen worden van de NAVO. Punt 3 verwacht dat Rusland niemand meer binnenvalt en de NAVO niet meer groeit. Ierland, Zwitserland en Oostenrijk zijn niet meer welkom.
Poetin oreert over de expansie van de NAVO, maar dan vergeet hij hoe het Russisch communisme in de jaren negentig failliet ging aan een zinloze wapenwedloop, dat de voormalige Sovjetstaten gillend wegvluchten. Deze staten hielden regelmatig verkiezingen en kozen voor vrijhandel via de EU, Europese subsidies en veiligheid via de NAVO.
Communistische landen hebben regelmatig een muur om mensen binnen te houden, kapitalistische landen bouwen regelmatig een muur om mensen buiten te houden.
Wie niet kan kiezen met een stembiljet, stemt met de voeten. Dictators zijn dankbaar als hun dissidenten vertrekken, en anders executeert bijvoorbeeld Iran deze mensen in Europa.
Poetin sloot op 7 mei 2008 zijn tweede termijn als president af. Hij werd een termijn premier, met Medvedev als ‘president’. Feitelijk is Poetin sinds 1999 onafgebroken de alleenheerser van Rusland. Wie de volledige oppositie vermoordt, is niet gekozen.
Punt 25 eist binnen honderd dagen verkiezingen in Oekraïne, iets wat Rusland niet meer heeft.
Punt 26 geeft alle betrokken partijen amnestie. Oorlogsmisdaden zoals bewust en gericht zo veel mogelijk burgers bombarderen of kinderen ontvoeren gaan we het niet meer over hebben. Het is niet aan hen om het internationale strafhof of andere rechters buiten spel te zetten. Amnestie geeft onvoldoende afschrikking in andere conflicten.
Oekraïne wordt in punten 1, 2, 3, 4, 5, 10, 15, 16 en 22 veiligheidsgaranties beloofd zoals in het Boedapest Memorandum uit 1994, waar Oekraïne, Wit-Rusland en Kazachstan Sovjet kernwapens inleveren in ruil voor veiligheidsgaranties van de VS, VK en Rusland, later aangevuld met iets lichtere garanties van Frankrijk en China. Er kwam toch oorlog.
Wij hebben tunnelvisie op de mooiste technologie, Rusland, China en India kijken meer naar beschikbare mannen, lokale beschikbaarheid van grondstoffen en de zelfstandige, onafhankelijke industriële capaciteit om er militair materieel en munitie van te maken.
Op deze wijze van schatten is Rusland het eerste of tweede leger ter wereld.
Als een land denkt dat het een kans maakt, dan zal het eerder een gokje wagen.
Rusland en Noord-Korea zien dat ze de Westerse vooruitgang niet kunnen bijhouden.
Zij kunnen op de lange termijn de concurrentie met Amerika, Afrika, Azië en Europa niet aan. Wie niet normaal kan winnen in het leven, voelt zich gedwongen om vals te spelen.
Natuurlijk wil niemand de huidige oorlog, die onder andere een miljoen jonge Russen het leven heeft gekost, maar dit 28-puntenplan is een doodlopende weg richting een reeks expansionistische oorlogen door diverse dictaturen. Tegen elke prijs een oorlog afkopen klinkt logisch, totdat die prijs een verzameling grotere en langdurige oorlogen is.
Internationaal landjepik erkennen, lokt wereldwijd oorlogen uit.
Defensie-expert Ko Colijn over de imposante Oekraïense wapenindustrie
Auteur: Ko Colijn
Bron: Nu.nl
Datum: 21 november 2025
Defensie-expert Ko Colijn voorziet Nederlanders al vijftig jaar van duiding bij gewapende conflicten. Deze keer bespreekt hij hoe de slepende oorlog van Oekraïne een hoofdrolspeler op het gebied van wapenproductie maakt.
Rusland voert gruwelijke aanvallen uit op Oekraïne en is de agressor in de oorlog.
De verovering van de bijna leeggelopen stad Pokrovsk in het oosten van Oekraïne laat al bijna anderhalf jaar op zich wachten. Maar nu lijkt de val van Pokrovsk onvermijdelijk, na een strijd die talloze Oekraïense levens heeft geëist.
De Russische verliezen zijn ook gigantisch en lopen in de tienduizenden. Het waren er aan het begin van dit jaar zevenduizend per maand en alleen al in oktober mogelijk maar liefst twintigduizend. Maar de strategieën van de landen zijn verschillend. De Russen vallen steeds meer burgerdoelen aan, de Oekraïners nemen systematisch militair-logistieke doelen op de korrel.
Volgens Oekraïense inlichtingen is nu bijna een derde van de Russische gasvoorziening en bijna de helft van de olie-installaties platgelegd. Russische aanvallen daarentegen zijn voor 93 procent op civiele doelen in Oekraïne gericht – bijna elke aanval dus.
Terwijl de Oekraïners het tegenovergestelde lijken te doen: zij nemen energiecentrales en bruggen onder vuur, in plaats van flats en ziekenhuizen.
Oekraïne is daar bovendien selectiever in, omdat het land zuiniger moet omgaan met soldaten, geld en materieel. Het beschikt over een tiende van de Russische capaciteit op het gebied van mensen en tanks.
Russen willen ‘kansloze vrede’
Maar de essentie is hier al vaker beschreven: Vladimir Poetin kan militair eigenlijk niet meer winnen. De Russische president is in een soort militair moeras beland en moet nu leven met de gedachte dat Oekraïne – wat er ook van overblijft – ieder willekeurig doel in het oneindige Rusland kan raken.
Zijn enige optie is nee zeggen tegen een wapenstilstand en een totale capitulatie van Kyiv – wat niet gaat gebeuren. Intussen houdt hij voor de zekerheid wel een lijntje naar Washington open, want hij lijkt wel in te zien dat capitulatie geen haalbare kaart is en oliesancties op termijn voelbaar worden.
Wat de Russen willen is ‘vrede’ die geen kans van slagen heeft, bovendien achter de rug van Europa en Oekraïne om. Het is hoe machtsrealisme anno 2025 werkt: een patstelling met leed als inzet en hoogst haalbare prijs.
Oekraïne ontwikkelt raketten die 3.000 kilometer kunnen halen
Oekraïense kruisraketten en drones worden intussen steeds beter. President Volodymyr Zelensky bedelt bij zijn Amerikaanse evenknie Donald Trump en de Duitse bondskanselier Friedrich Merz om langeafstandsraketten. Maar eigenlijk zijn die raketten alleen bedoeld om doelen achter de Oeral in Siberië te treffen. Voor de huidige patstelling zullen ze niet doorslaggevend zijn.
Oekraïne knutselt nu zelf aan raketten die met gemak 1.000 kilometer halen.
Het land heeft binnenkort zelfs een productielijn van Flamingo-kruisraketten die een afstand van 3.000 kilometer kunnen afleggen.
Met dat in het achterhoofd vraagt Zelensky nu aan Trump: ‘Geef ons liever 25 Patriot-systemen waarmee we Russische raketten (die onderweg zijn naar onze stroomcentrales en stations) kunnen onderscheppen. Die drones en kruisraketten maken we zelf wel.’
Al zullen de Oekraïners die niet zo vaak gebruiken als Rusland.
Europa leert van Oekraïne over droneafweer
Het gevolg hiervan is wel dat Oekraïne na bijna vier jaar oorlog erg goed begint te worden in het bedenken en produceren van wapens. Europa begint niet hulpgever, maar partner of zelfs importeur te worden, want het ligt achter en is qua drones zelfs een leerling geworden.
Oekraïne begon al in 2022 na te denken over een drone-muur. In Europa klinken die geluiden pas sinds afgelopen zomer. De ‘drone-paniek’ van dit najaar was voor NAVO-landen een reden om bij Kyiv te informeren hoe zij Russische zwermen op goedkope wijze tegenhielden.
De NAVO deed dat even met peperdure vliegtuigen en raketten, de Oekraïners schoten de Shaheds met goedkope kanonnen en zelfs kalasjnikovs uit de lucht via een vernuftig ‘akoestisch’ waarschuwingsnetwerk.
Denemarken werkt nauw met Oekraïne samen
Met Denemarken trof Oekraïne voor de zomer een partnerovereenkomst.
De Denen mogen zelf Oekraïense wapens kopen en stellen geld beschikbaar voor de financiering van gemeenschappelijke wapenproductie of de inkoop van spullen uit de Verenigde Staten als Oekraïne die wapens (nog) niet zelf kan maken.
Daarbij ging het bijvoorbeeld om reserveonderdelen van F-16’s. Die had Denemarken ooit in de VS gekocht en doorgespeeld naar Oekraïne. Maar op hun oude dag blijken de straaljagers onderhoud en reserveonderdelen nodig te hebben.
Die F-16’s zijn geen gamechanger gebleken, hoewel er destijds wel lang over gebakkeleid is. Als ze het maar uitzingen tot 2026, want Oekraïne heeft nu net een paar honderd Rafale-vliegtuigen in Frankrijk besteld om de F-16’s te vervangen.
Van vijftig naar negenhonderd wapenfabrieken
Voor de oorlog was Oekraïne op het gebied van defensie een dwergstaat met amper vijftig wapenfabriekjes. Nu zijn het er meer dan negenhonderd en volgens Oekraïense bronnen zijn ze goed voor een jaarlijkse omzet van 10 miljard dollar (omgerekend 8,7 miljard euro). Dat kan na de oorlog groeien tot 60 miljard dollar.
Het exportpotentieel is ongeveer een vijfde van dat bedrag. Dus dat zou neerkomen op 2 miljard nu en 12 miljard dollar na de oorlog. Al 25 buitenlandse wapenbedrijven gaan een fabriek bouwen in Oekraïne, waar personeel goedkoop en ervaren is. Na een verhoopte wapenstilstand is er uiteraard ook een grote tweedehandsmarkt.
Als Oekraïne erin slaagt de productie tot NAVO-kwaliteit (STANAG-normen) te upgraden, dan zouden producten ook voor NAVO-landen aantrekkelijk zijn. In Europa wordt al op het Deense model voorgesorteerd. Exportcontracten tussen Oekraïne en westerse landen worden vanaf 2026 verwacht.
‘Oorlog is ook een verdienmodel’
Wel zijn er nog een paar voorwaarden: de oorlog moet stoppen, de Russen moeten voordien de geschikte locaties niet platbombarderen en de Oekraïense bureaucratie moet niet al te moeilijk doen. Om die laatste reden heeft de Duitse wapenreus Rheinmetall de geplande investering in Oekraïne al uitgesteld.
Rheinmetall voorziet een vervijfvoudiging van zijn omzet, die nu al 10 miljard euro bedraagt. In 2030 loopt dat bedrag naar verwachting op tot 50 miljard euro, met een verwachte winststijging van 20 procent die het bedrijf graag in een goedkoop land als Oekraïne wil realiseren. Oorlog is ook een verdienmodel.
Wat staat er in resolutie 2803?
Auteur: Aviel Schneider
Datum: 19 november 2025
Bron: Israel Today
De VN-Veiligheidsraad heeft het Amerikaanse initiatief voor de oprichting van een internationale stabilisatiemacht en de demilitarisering van de Gazastrook aangenomen met 13 stemmen voor en 2 onthoudingen (Rusland en China, zonder veto).
Hieronder volgen de belangrijkste punten – met name de paragrafen 2 en 7 zijn relevant.
1. Steun voor het vredesplan (het 20-puntenplan van Trump)
1.1 De Veiligheidsraad keurt het ‘alomvattende plan’ goed.
1.2 Hij erkent dat beide partijen het initiatief hebben aanvaard.
1.3 Hij roept alle partijen op om het plan volledig uit te voeren en het staakt-het-vuren te respecteren.
2. Oprichting van een ‘Vredesraad’ (Board of Peace)
2.1 Er wordt een tijdelijke internationale bestuursstructuur opgericht om de wederopbouw van Gaza te coördineren en internationale financiering te organiseren.
2.2 De raad blijft actief totdat de Palestijnse Autoriteit (PA) ingrijpende hervormingen heeft doorgevoerd en weer effectieve controle over Gaza kan uitoefenen.
2.3 Na succesvolle hervormingen en aanzienlijke wederopbouw zou er een realistische weg kunnen ontstaan naar de oprichting van een Palestijnse staat.
2.4 De VS moeten de politieke dialoog tussen Israël en de Palestijnen bevorderen.
3. Omvangrijke humanitaire hulp voor de Gazastrook
3.1 Hulpgoederen moeten voldoen aan internationale wettelijke normen en mogen niet in handen komen van gewapende groeperingen.
3.2 De distributie gebeurt in samenwerking met de VN, het Rode Kruis en andere internationale actoren.
4. Bevoegdheid voor staten om operationele instellingen op te richten
Staten mogen instellingen oprichten die:
4.1 het overgangsbestuur van Gaza overnemen,
4.2 de infrastructuur herbouwen,
4.3 diensten verlenen,
4.4 humanitaire hulp verlenen,
4.5 het verkeer van personen en goederen vergemakkelijken,
4.6 en alle andere taken vervullen die nodig zijn om het plan uit te voeren.
5. Financiering
5.1 De nieuwe instellingen worden gefinancierd uit donaties van staten en via financieringsmechanismen van de Vredesraad.
6. Rol van de Wereldbank
6.1 De Wereldbank en andere financiële instellingen richten een speciaal fonds op voor de wederopbouw en ontwikkeling van Gaza.
7. Oprichting van een internationale stabilisatiemacht (ISF)
7.1 Staten verbinden zich ertoe een tijdelijke internationale troepenmacht onder een gezamenlijk commando op te richten; dit commando moet worden goedgekeurd door de Vredesraad.
7.2 De troepenmacht wordt gecoördineerd met Israël en Egypte.
Taken van de ISF-missie:
7.3 Toezicht houden op het staakt-het-vuren.
7.4 Zorgen voor veiligheid en stabiliteit.
7.5 Vernietiging van terroristische infrastructuur en voorkomen dat die wordt heropgebouwd.
7.6 Ontwapening van alle niet-gouvernementele gewapende groeperingen (inclusief Hamas).
7.7 Bescherming van de burgerbevolking.
7.8 Ondersteuning van humanitaire maatregelen.
7.9 Opleiding van gecontroleerde Palestijnse veiligheidstroepen.
7.10 Coördinatie van humanitaire corridors.
8. Terugtrekking van de IDF
8.1 De Israëlische strijdkrachten moeten zich geleidelijk terugtrekken – volgens overeengekomen mijlpalen en de voortgang van de demilitarisering.
8.2 Een kleine Israëlische veiligheidscorridor langs de grens kan blijven bestaan totdat de terroristische dreiging volledig is verdwenen.
9. Duur van het mandaat
9.1 De bevoegdheden van de Vredesraad en de internationale aanwezigheid gelden tot 31 december 2027, met een optie tot verlenging door de Veiligheidsraad.
10. Oproep aan de staten van de wereld
10.1 Alle staten worden opgeroepen om personeel, materieel en financiële middelen ter beschikking te stellen voor de Vredesraad en de stabilisatiemacht, en hun besluiten te erkennen.
11. Rapportageverplichting
11.1 De Vredesraad moet om de zes maanden verslag uitbrengen aan de Veiligheidsraad over de uitvoering van het initiatief.
Kiesraad bevestigt: D66 is verkiezingswinnaar en krijgt net als PVV 26 zetels
Definitieve uitslag verkiezingen
Bron: nu.nl
Datum: Vrijdag 7 november 2025
De Kiesraad heeft vrijdag de uitslag van de verkiezingen officieel vastgesteld. Zoals verwacht krijgen D66 en de PVV allebei 26 zetels in de Tweede Kamer. Daarna volgen de VVD met 22 zetels, GroenLinks-PvdA met twintig zetels en het CDA met achttien zetels.
D66 is nu officieel aangewezen als verkiezingswinnaar. De partij kreeg 29.668 stemmen meer dan de PVV. Tijdens het tellen was het spannend wie van de twee de grootste zou worden. Op sommige momenten stond de PVV nipt voor.
De uitslag van de Kiesraad bevestigt de prognose van persbureau ANP.
Dat betekent onder meer dat NSC uit de Tweede Kamer verdwijnt. De door Pieter Omtzigt opgerichte partij verloor alle twintig zetels. 50PLUS keert met twee zetels juist terug.
JA21 krijgt negen zetels, FVD zeven zetels en de BBB vier zetels. SP, DENK, PvdD, SGP en de ChristenUnie hebben elk drie zetels in de Tweede Kamer. Volt wordt de kleinste fractie met één zetel.
‘Deze uitslag is betrouwbaar. Er ligt een doordacht en robuust proces ten grondslag aan de stemming en aan de uitslagvaststelling’, zei de voorzitter van de Kiesraad.
Hij benadrukte ‘de vele waarborgen met controles en voortdurende transparantie’ tijdens het proces.
Vijf vrouwen komen dankzij voorkeurstemmen in de Tweede Kamer, laat de Kiesraad weten. Dat betekent dat zij meer stemmen kregen dan personen die hoger op de lijst stonden. Dat is vooral bij GroenLinks-PvdA het geval, waar vier vrouwen dankzij voorkeurstemmen een zetel krijgen.
Ook Marieke Vellinga-Beemsterboer van D66 gaat dankzij voorkeurstemmen de Tweede Kamer in. De groep Stem op een Vrouw had opgeroepen om te stemmen op vrouwen die door hun plek op de lijst mogelijk naast een zetel zouden grijpen.
De lijst van de Kiesraad met verkozen Kamerleden kan nog veranderen, omdat niet alle verkozenen hun zetel opnemen. Zo vertrok Frans Timmermans als leider van GL-PvdA. Koen Castelein (D66) kiest ervoor wethouder in Hattem te blijven.
Hoewel de Kiesraad het resultaat nu pas bekrachtigt, is de formatie al enkele dagen bezig. Verkenner Wouter Koolmees sprak woensdag en donderdag met de leiders van alle partijen. Vrijdag zit hij om tafel met twee duo’s van partijen die ver uit elkaar liggen.
Eerst spreekt hij met D66-leider Rob Jetten en JA21-voorman Joost Eerdmans, daarna met VVD-leider Dilan Yesilgöz en Jesse Klaver van GroenLinks-PvdA. Koolmees wil weten waar de verschillen precies liggen.
Geen deals meer: Netanyahu blokkeert terugtrekking Hamas en pleit voor doodstraf voor terroristen
Auteur: Ryan Jones
Datum: 5 november 2025
Bron: ?
Nu Israël het hoofdstuk van de bevrijding van de gegijzelden heeft afgesloten, kondigt de premier een nieuwe fase van afschrikking aan – met nul tolerantie voor terroristen en strengere straffen.
Twee jaar na het bloedbad van Hamas op 7 oktober 2023 is een hoofdstuk afgesloten dat ooit als onmogelijk werd beschouwd: de levende gegijzelden die naar Gaza waren ontvoerd, zijn allemaal teruggekeerd en bijna alle slachtoffers zijn geborgen.
Maar terwijl het ene hoofdstuk eindigt, begint een nieuw hoofdstuk – premier Benjamin Netanyahu signaleert nu een dramatische ommezwaai naar daadkrachtige afschrikking.
Maandag maakte het kantoor van Netanyahu bekend dat Israël de veilige terugtrekking van ongeveer 200 Hamas-terroristen, die momenteel vastzitten in het door Israël gecontroleerde gebied Rafah, niet zal toestaan, en verwierp daarmee berichten in de media dat een dergelijke evacuatie zou worden overwogen.
‘De premier blijft vastbesloten om Hamas te ontwapenen en de Gazastrook te demilitariseren, en tegelijkertijd terroristische dreigingen tegen onze strijdkrachten te verijdelen’, aldus de verklaring.
Het afgewezen voorstel, dat naar verluidt door internationale bemiddelaars was gedaan, hield in dat de terroristen hun wapens zouden inleveren en via corridors van het Rode Kruis zouden worden geëvacueerd – mogelijk in ruil voor de teruggave van meer lichamen van gijzelaars. Dit voorstel leidde echter tot heftige politieke reacties.
‘Dit is volslagen waanzin. Stop hiermee’, schreef minister van Financiën Bezalel Smotrich op X. De minister van Nationale Veiligheid, Itamar Ben-Gvir, riep Netanyahu op ervoor te zorgen dat de terroristen ‘vernietigd of gearresteerd’ worden, en voegde eraan toe: ‘Dit is een kans – niet voor onderhandelingen, maar voor gerechtigheid.’
Het IDF bevestigde dat het zondag meerdere gewapende terroristen had uitgeschakeld die de zogenaamde ‘gele lijn’, de bufferzone die de Israëlische terugtrekkings gebieden markeert, hadden overschreden en op een bedreigende manier soldaten waren genaderd.
Later die nacht maakte het leger bekend dat nog drie andere gedode gegijzelden – kolonel Assaf Hamami, kapitein Omer Neutra en sergeant Oz Daniel – waren geïdentificeerd, nadat hun lichamen door Hamas waren teruggegeven. Met hun identificatie blijven er nog slechts acht lichamen van gedode gegijzelden achter in Gaza, een sombere herinnering aan de bloedbaden van 7 oktober, waarbij 1.200 mensen werden gedood en 252 werden ontvoerd.
Nu de laatste 20 levende gegijzelden op 13 oktober zijn teruggebracht in het kader van een door de VS bemiddeld staakt-het-vuren, richt de regering-Netanyahu zich niet langer op redding, maar op bestraffing.
Deze ommezwaai kreeg maandag concreet vorm toen de premier zijn steun uitsprak voor een wetsvoorstel om de doodstraf op te leggen aan veroordeelde terroristische moordenaars, een beleid dat al lang wordt bepleit door Ben-Gvirs partij Otzma Yehudit, maar dat eerder was uitgesteld vanwege de onderhandelingen over de gegijzelden.
‘De premier steunt het wetsvoorstel’, zei brigadegeneraal (b.d.) Gal Hirsch, Jeruzalems coördinator voor gevangenen en vermisten. ‘Vandaag is de realiteit anders … Ik zie het als een instrument in de strijd tegen het terrorisme.’
Volgens de tekst van de wet wordt elke terrorist die wordt veroordeeld voor moord ‘uit racistische of vijandige motieven … met de bedoeling de staat Israël en de wedergeboorte van het Joodse volk in zijn land te schaden’ gestraft met de doodstraf.
Voorstanders zeggen dat de wet een duidelijke boodschap afgeeft: geen enkele terrorist komt er levend vanaf.
Ben-Gvir bevestigde na een vergadering van de Knesset-commissie: ‘Deze wet laat geen ruimte voor discretionaire bevoegdheid … Elke terrorist die een moord pleegt, moet weten dat hem slechts één straf te wachten staat: de doodstraf.’
Hoewel Israël in zijn geschiedenis slechts twee personen heeft geëxecuteerd – Meir Tobianski in 1948 (later gerehabiliteerd) en de nazi-oorlogsmisdadiger Adolf Eichmann in 1962 – zou deze nieuwe wet een keerpunt kunnen betekenen in het Israëlische strafrecht en het antiterrorismebeleid.
Analyse: Wat begon als een reddingsoperatie, is nu uitgegroeid tot een scherpe koerswijziging. De houding van Netanyahu weerspiegelt de algemene stemming in het land: het tijdperk van terughoudendheid is voorbij.
De gegijzelden zijn teruggekeerd. De Gazastrook is gedeeltelijk gedemilitariseerd. En nu is de boodschap duidelijk: er komen geen deals voor terroristen. Geen veilige doorgang. Geen genade.
Defensie-expert Ko Colijn over Tomahawks die Zelensky niet van Trump krijgt
Auteur: Ko Colijn
Datum: 26 oktober 2025
Bron: Nu.nl
Defensie-expert Ko Colijn voorziet Nederlanders al vijftig jaar van duiding bij gewapende conflicten. Deze keer bespreekt hij de Tomahawk-kruisvluchtwapens.
Donald Trump weigert deze Oekraïne te geven. Ze zouden waarschijnlijk ook niet doorslaggevend zijn. De verslagen van de tumultueuze ontmoeting tussen Donald Trump en Volodymyr Zelensky vorige week zouden angstaanjagend zijn, als wat Trump zegt nog serieus te nemen was. De ene dag zegt de Amerikaanse president a, de volgende dag weer b. Wat dat betreft is Vladimir Poetin voorspelbaarder.
De Europese Unie steunde Trump, al ontbrak er een Nederlandse naam onder de verklaring waar die van Zelensky wel onder stond. De huidige frontlinie in Oekraïne mag het startpunt van een vredesdeal zijn. Dat is een flinke tegemoetkoming richting Rusland, dat blijft aandringen op volledige overgave als ‘eindpunt’. De Russische buitenlandminister Sergey Lavrov deed nog de weggelachen duit in het zakje door te zeggen dat de ‘nazi-overblijfselen’ in Oekraïne voor zijn land onacceptabel zouden zijn.
Oekraïne staat er wel iets beter voor dan een half jaar geleden, toen de ontmoeting tussen Trump en Zelensky nog een stuk rampzaliger verliep. De landoorlog in Oekraïne zit min of meer vast, de Russische opmars (voor zover je daar nog van kan spreken) gaat met een slakkengang. De omsingeling en inname van Pokrovsk laat nu al vijftien maanden op zich wachten.
Oekraïne heeft inmiddels veel betere middelen om terug te slaan als Rusland aanvalt, ook al is de prijs die het betaalt erg hoog. Meer dan de helft van de doden valt nu door Russische drones. Toch heeft Poetin genoeg redenen om niet vrolijk te zijn.
Zijn oorlogseconomie draait slecht, hij verliest nog steeds veel manschappen en ook invloed op het wereldtoneel, en zijn brallerige voorspelde Russische zomeroffensief is mislukt. Als klap op de vuurpijl komen er nog meer sancties aan, nu tegen zijn energiebedrijven.
Je zou kunnen zeggen dat Rusland erkent dat Oekraïne weliswaar te verwoesten is, maar dat de oorlog niet definitief te winnen is. In die zin heeft Rusland toegegeven dat een deal de enige uitkomst is, nu een militaire zege onmogelijk lijkt. En daardoor lijkt het afstaan van grondgebied aan diezelfde Russen onvermijdelijk voor Oekraïne.
De door Zelensky gewenste Tomahawk-kruisvluchtwapens zouden de armslag van Oekraïne wel hebben vergroot. Maar het is geen drama dat Trump geweigerd heeft ze af te staan. Al was het maar omdat Oekraïne niet de installaties heeft om ze te lanceren.
Zeker niet vanaf schepen, want Oekraïne heeft geen marine.
Oekraïne heeft wel bewezen dat het in vrij korte tijd zijn eigen zaakjes wel kan opknappen. Zo zijn de Oekraïense drones en counterdrones nu beter dan die van andere leveranciers. De druk op Europa om met geld over de brug te komen wordt door het wispelturige gedrag van Trump alleen maar groter.
De niet-geleverde Tomahawks zijn best te vervangen door andere raketten, al zullen die minder ver reiken dan de 2.500 kilometer die de Tomahawk haalt. Bovendien zou Oekraïne hooguit ouderwetse Tomahawks hebben gekregen, bijvoorbeeld die veertig jaar geleden bij ons in Woensdrecht lagen. Dit omdat er geen nieuwe beschikbaar zouden zijn.
De ‘oude’ Tomahawks zijn uitgerust met terreinherkenning die eventueel door Rusland te misleiden is, bijvoorbeeld door het bouwen van hoge obstakels. Die zouden het geheugen in de neus van de Tomahawk in de war sturen. Tel uit je winst.
Waarom Trump tóch geen ontmoeting met Poetin wil: ‘Hij voelt zich belazerd’
Auteur: Maurice Hettfleisch von Ehrenhelm
Datum: 23 oktober 2025
Bron: Nu.nl
Donald Trump maakte woensdagavond weer een opvallende draai rond de oorlog in Oekraïne: hij annuleerde voorlopig een topontmoeting met Vladimir Poetin in Boedapest en legde Rusland sancties op. De sancties laten zien dat Trump de Russische president niet vertrouwt, zeggen experts tegen Nu.nl.
Een week geleden leken nieuwe Amerikaanse sancties voor Rusland nog ver weg.
Trump en Poetin hadden een telefoongesprek van twee uur. Kort daarna werd bekend dat beide presidenten elkaar op korte termijn zouden ontmoeten in de Hongaarse hoofdstad Boedapest.
Trump heeft die ontmoeting woensdag voor onbepaalde tijd uitgesteld én nieuwe sancties tegen Rusland ingesteld. Waarom weer deze draai van de Amerikaanse president?
De sancties zijn het gevolg van het telefoongesprek van dinsdag tussen de Russische buitenlandminister Sergei Lavrov en zijn Amerikaanse collega Marco Rubio, vermoedt Ruslandkenner Hubert Smeets. Lavrov heeft na dat gesprek aangegeven dat Rusland blijft vasthouden aan de eerdere eisen. En dat terwijl Europese landen deze week bij onderhandelingen aangaven de huidige frontlinie in Oekraïne als startpunt te nemen.
‘Rusland wil de rest van de provincies Luhansk en Donetsk – dat is nog maar een heel klein beetje – én de rest van de niet bezette delen van de provincies van Kherson en Zaporizhzhia erbij’, zegt Smeets. ‘En Rusland eist dat Oekraïne wordt gedemilitariseerd en geen lid van de NAVO mag worden.’
Met die woorden heeft Rusland geprobeerd de verwachtingen te temperen voor de mogelijke top in Boedapest. ‘Toen heeft Trump gezegd: ik word moe van die man, ik heb wel wat anders te doen.’
Trump voelt zich belazerd na bombardement
Bovendien stoot Poetin Trump tegen het hoofd met nieuwe bombardementen op Oekraïne, relatief kort na hun telefoongesprek, denkt Amerika kenner Koen Petersen.
Zo bombardeerde Rusland woensdag een kleuterschool in Kharkiv.
‘Trump voelt zich belazerd door Poetin’, zegt Petersen. ‘Die zou volgens Trump vriendelijke woorden zeggen, maar gaat uiteindelijk toch door met bombarderen.’
Die nieuwe bombardementen zijn een trigger voor Trump. Het voorkomen van meer slachtoffers is al vanaf het begin van zijn presidentschap een belangrijke drijfveer om de oorlog te beëindigen, zegt Petersen.
Bovendien is het niet voor het eerst dat Rusland kort na een telefoontje tussen Trump en Poetin bombardementen uitvoert. Dat gebeurde bijvoorbeeld ook begin juli en half februari. Het laat zien dat Poetin blijkbaar na die gesprekken ruimte ziet om aanvallen op te voeren. Oproepen van Trump hadden weinig effect. Zo plaatste hij ‘Vladimir, stop’ op Truth Social.
Rusland trekt zich weinig aan van VS
Volgens Smeets trekt Poetin zich weinig aan van Trump. ‘Moskou laat eigenlijk altijd zien dat Trump niet het initiatief heeft. Trump denkt dat initiatief te hebben, maar dat is niet zo. Hij wordt door Rusland alleen gehonoreerd als hij doet wat Moskou wil.’
Poetin liet dat donderdagavond nog maar eens weten aan de Russische media.
Hij noemde de sancties tegen de Russische oliebedrijven Lukoil en Rosneft een poging om Rusland onder druk te zetten. ‘Geen enkel land dat zichzelf respecteert doet iets onder druk’, zei Poetin.
Maar het is zeker mogelijk dat de sancties op de oliebedrijven effect hebben op Rusland, legt Smeets uit. De sancties kunnen er namelijk voor zorgen dat de prijs van Russische olie verder daalt. En lage olieprijzen hebben een grote impact op de Russische economie: ruim een kwart van de Russische begroting draait op de olie-export.
Dat Trump dan met sancties als antwoord komt, komt volgens Petersen door zijn achtergrond als vastgoedondernemer in New York. ‘Al ben je daar elkaars concurrent, je hebt elkaar altijd wel weer nodig. Trump houdt de lijnen open, maar kan zakelijk ook hard zijn als hij vindt dat iemand hem belazert.’
Trump houdt de lijnen met Poetin open met het vooruitzicht de sancties weer in te trekken. De Amerikaanse president zei namelijk te hopen dat de sancties niet lang hoeven te duren. Een ander teken aan de wand: Trump wil nog niet de Tomahawks leveren waar Oekraïne op hoopt. Poetin waarschuwde de VS de langeafstandswapens niet te leveren.
Het is afwachten wat de volgende diplomatieke stap rond de oorlog in Oekraïne wordt. Duidelijk is dat Trump hard op zoek blijft naar de beste manier om de oorlog te beëindigen, zegt Petersen. Daarbij is het voor Trump belangrijk de gesprekken met Poetin aan te houden. Bij een mogelijk akkoord over Oekraïne is namelijk ook de handtekening van Rusland nodig.
Mislukken van enorm Russisch zomeroffensief geeft Oekraïne adempauze
Auteur: Matthijs le Loux
Datum: 22 oktober 2025
Bron: Nu.nl
Het enorme Russische zomeroffensief in het oosten en zuiden van Oekraïne heeft weinig opgeleverd. Terwijl de winter nadert en opnieuw wordt gesproken over een mogelijke wapenstilstand, lijkt een moegestreden Oekraïne een adempauze te krijgen.
De Amerikaanse president Donald Trump kwam dinsdag met het voorstel de huidige frontlinie in Oekraïne te bevriezen voor een staakt-het-vuren. Kyiv en zijn Europese bondgenoten steunen dat en werken samen aan een vredesvoorstel van twaalf punten. Dat moet het uitgangspunt worden voor de onderhandelingen die zouden volgen op een wapenstilstand.
De gunst van Trump blijft een ongrijpbaar fenomeen. Maar met het begin van de winter in zicht staat Oekraïne er aan die frontlinie beter voor dan velen hadden verwacht.
Het risico op een Russische doorbraak in het oosten of zuiden lijkt vooralsnog afgewend, hoewel de uitputtingsslag voortduurt.
De Russen lanceerden hun offensief, het grootste van de oorlog, in mei. Rusland viel aan langs vrijwel het hele front van grofweg 1.250 kilometer, van Sumy in het noordoosten van Oekraïne naar Kherson in het zuiden.
Al snel werd duidelijk dat drones het aangezicht van het slagveld hebben veranderd.
Dat werpt nieuwe hindernissen op voor zowel aanvallers als verdedigers. Het grootste deel van de strijd vindt plaats in wat de ‘killzone’ wordt genoemd. Dat is een strook van ongeveer 15 kilometer aan beide kanten van de frontlinie, waar vijandelijke dronepiloten elke beweging kunnen spotten en razendsnel kunnen toeslaan.
Volgens een schatting van de Oekraïense strijdkrachten, die persbureau Reuters heeft ingezien, werd vorig jaar 69 procent van de aanvallen op Russische troepen en 75 procent van de aanvallen op voertuigen en ander materieel uitgevoerd met drones. Die situatie is dit jaar niet veel veranderd. Voor Rusland zijn geen vergelijkbare cijfers bekend, maar ook dat land zet grootschalig in op de wapenwedloop rond drones.
Beide strijdende partijen ontwikkelen nieuwe drones voor de middellange afstand. Daardoor wordt de killzone in de komende maanden waarschijnlijk veel breder.
Russisch offensief kon geen beslissende doorbraak forceren
De droneoorlog had al een aantal belangrijke gevolgen voor het Russische offensief van deze zomer. Gepantserde voertuigen, het traditionele middel om een doorbraak te forceren, speelden geen rol van betekenis: hun verwachte levensduur in de killzone wordt geschat in minuten. Een groot aantal grondtroepen verzamelen in de buurt van het front is essentieel om een eventuele doorbraak uit te buiten. Maar ook dat is een cadeau voor vijandelijke dronepiloten.
Rusland maakte in zijn zomeroffensief vooral gebruik van een kostbare strategie: kleine groepjes slecht getrainde en uitgeruste infanteristen worden naar voren gestuurd om de Oekraïense verdediging te testen. Vaak is dat een zelfmoordmissie. Weet zo’n groepje wel wat terreinwinst te boeken, dan worden er betere troepen achteraan gestuurd om de verovering veilig te stellen.
Sinds het begin van het offensief in mei is Rusland geleidelijk opgerukt in het oosten en zuiden van Oekraïne, maar wist het geen belangrijke strategische doelen te bereiken.
Het zwaartepunt van de strijd lag rond de steden Pokrovsk en Kostiantynivka in de oostelijke provincie Donetsk. Die zijn nog steeds in handen van Oekraïne.
De Russische vorderingen werden bovendien duur betaald. Volgens westerse inlichtingendiensten en verschillende onafhankelijke denktanks bedragen de Russische verliezen in Oekraïne – gesneuvelden en gewonden – inmiddels meer dan een miljoen militairen. The Economist schatte recent dat tussen januari en oktober waarschijnlijk zo’n 100.000 Russische soldaten sneuvelden in Oekraïne.
Oekraïense soldaat houdt stand, maar valt niet te benijden
Aan Oekraïense zijde ontbreken zulke schattingen, maar deskundigen zijn het erover eens dat de verliezen daar waarschijnlijk aanzienlijk lager zijn dan de Russische. Dat neemt niet weg dat een gebrek aan mankracht aan het front momenteel het grootste probleem is voor Oekraïne.
Het land heeft al jaren moeite genoeg nieuwe militairen op de been te brengen.
Dat geldt vooral voor de infanterie. Kort na de grootschalige Russische invasie stroomden de vrijwilligers toe. Inmiddels is een meerderheid van de dienende frontsoldaten gedwongen gemobiliseerd. Verlagingen van de mobilisatieleeftijd liggen politiek en maatschappelijk enorm gevoelig in Oekraïne. Op een paar beroemde formaties na, zoals het Azovbataljon, zijn infanterie-eenheden onderbemand en snakken militairen, vaak veertigers en vijftigers, naar aflossing.
Het lot van een Oekraïense voetsoldaat aan het front is weinig aanlokkelijk voor nieuwe rekruten. Ze brengen weken tot maanden door in een kleine schuttersput of loopgraaf, meestal met een of twee kameraden. Op radiocontact na zijn ze afgesneden van de buitenwereld. Intense bombardementen door drones worden afgewisseld door vuurgevechten met groepjes oprukkende Russen.
Desertie is een groeiend probleem voor de Oekraïense strijdkrachten. Volgens cijfers van het Oekraïense ministerie van Justitie, bemachtigd door de nieuwssite Ukrainska Pravda, registreerden de strijdkrachten meer dan 110.000 gevallen van afwezigheid zonder verlof in de eerste zeven maanden van dit jaar. Voor het hele jaar 2024 bedroeg het aantal meldingen een kleine 68.000.
Dankzij de nieuwe dominantie van drones zijn er minder infanteristen nodig om de frontlinie te bemannen, wat deels compenseert voor het Oekraïense gebrek aan mankracht.
Dat vergroot wel het risico dat de hele verdediging instort na een Russische doorbraak. Vooralsnog heeft Oekraïne dat weten te voorkomen.
Trump wil huidige frontlinie in Oekraïne-conflict aanhouden als grens
Bron: Nu.nl
Datum: 20 oktober 2025
Als het aan de Amerikaanse president Donald Trump ligt, wordt de huidige frontlinie de permanente grens tussen Oekraïne en Rusland. Afgelopen vrijdag spoorde hij president Zelensky aan om akkoord te gaan met die Russische voorwaarde om de oorlog te beëindigen.
‘Laat het zoals het nu is’, zei Trump zondag tegen verslaggevers aan boord van Air Force One. ‘Stop bij de frontlinie. Ga naar huis, stop met vechten, stop met mensen doden’, voegde hij toe.
Volgens een verslag van de Financial Times (FT) ging Trump tijdens de ontmoeting met Zelensky in het Witte Huis fel tekeer en gooide hij zelfs kaarten van het frontgebied opzij.
Hij zou hebben aangedrongen op het afstaan van de hele oostelijke Donbas-regio aan Rusland. Hij herhaalde daarbij argumenten die de Russische president Vladimir Poetin een dag eerder tijdens een telefonisch gesprek had aangevoerd. Later stemde Trump wel in met een bevriezing van de huidige frontlinies, schrijft de Financial Times.
De houding van Trump tegenover het conflict lijkt te zijn veranderd. Een maand geleden was hij nog optimistischer over de kansen voor Oekraïne om, met steun van de EU en NAVO, alle bezette gebieden terug te winnen. Nu lijkt hij meer te neigen naar het standpunt van Poetin. Hij benadrukt dat Oekraïne en Rusland de huidige status quo moeten accepteren om verdere escalatie te voorkomen.
Russische gebiedsruil voorgesteld
Trump stelde tegenover verslaggevers dat Oekraïne en Rusland ‘later nog kunnen onderhandelen’ over de verdeling van gebieden, maar dat een onmiddellijke stopzetting van de gevechten prioriteit moet hebben. ‘Ik geloof dat 78 procent van het land al in handen is van Rusland’, stelde Trump.
Tijdens het telefoongesprek met Poetin op donderdag zou de Russische president een nieuw voorstel hebben gedaan, stellen bronnen tegenover Reuters en The Washington Post. Hierbij zouden de door Oekraïne gecontroleerde delen van de Donbas-regio worden afgestaan aan Rusland, terwijl Oekraïne enkele kleinere gebieden in de zuidelijke frontlinies terugkrijgt, zoals delen van Kherson en Zaporizhzhia.
Volgens ingewijden heeft Trump deze Russische voorstellen later aan Zelensky gepresenteerd. De ontmoeting verliep gespannen, waarbij de Oekraïense president herhaalde dat hij het oneens was met het voorstel.
Zelensky was naar Washington gekomen in de hoop meer wapens te verkrijgen, waaronder Tomahawk-kruisraketten. Deze raketten hebben een bereik van 2500 kilometer en zouden Oekraïne in staat stellen om diep in Rusland, tot in Moskou en Sint-Petersburg, doelen te treffen. Vicepresident JD Vance verklaarde dat er nog geen besluit was genomen over de levering van deze wapens.
EU-buitenlandchef Kaja Kallas benadrukt dat de internationale gemeenschap Rusland niet mag belonen voor zijn agressieoorlog tegen Oekraïne. ‘Dan geef je een signaal aan alle agressors in de wereld dat je gewoon kunt innemen wat je wilt’, zei Kallas voor het begin van de vergadering van de EU-ministers van Buitenlandse Zaken in Luxemburg.
Wapenstilstand wankelt – Hamas dreigt met nieuwe oorlog
Datum: 18 oktober 2025
Auteur: E.J. Bron
De inschatting dat de zogenaamde vrede slechts een illusie zou zijn lijkt zich dramatisch te bevestigen. Volgens krone.at heeft Hamas aangekondigd de gewapende strijd tegen Israël voort te zetten. Een jaar na de eliminatie van haar aanvoerder Yahya al-Sinwar verklaarde de organisatie de ‘vlam van het verzet niet te laten doven’.
Daarmee staat het internationale akkoord ter beëindiging van de Gaza-oorlog op het punt van mislukken. Israël dreigt met een wederopname van de gevechten mocht Hamas niet aan haar verplichtingen voldoen. Ondertussen werden er volgens Palestijnse informatie opnieuw mensen bij een drone-aanval in de Gazastrook gedood. Hamas bevestigt openlijk haar doel Israël te vernietigen en een islamitische staat op het hele gebied van het historische Palestina op te richten – ze wijst een tweestatenoplossing nog steeds categorisch af.
De situatie blijft explosief: de grensovergang Rafah blijft gesloten, hulpleveringen komen slechts sporadisch aan. De broze wapenstilstand brokkelt af – en wie zichzelf stabiliteit van deze ‘vredesoplossing’ had beloofd, zal waarschijnlijk uiterlijk nu inzien dat ze nooit meer dan een politiek theaterstuk was.
Hamas is systematically cleansing all the clans, gangs, and crime syndicates threatening its rule…
Bron: Theti Mapping
Datum: 14 oktober 2025
al-Majayda clan: Announced its disarmament
Abu Warda family: Suppressed
Bakr family: Suppressed
Doghmush clan: Being suppressed
Abu Samra family: Next in line…
Hamas is also conducting operations against drug dealers in southwestern Khan Younis and against the Khalas militia in Shejaiya.
Despite some unsubstantiated reports, I haven’t seen enough evidence of fighting between Hamas and Abu Shabab, al-Astal, Khanidaks, or the al-Mansi militia.
These groups are stationed behind the line of contact in Israeli-controlled portions of Gaza.
This is in contrast to clans that have their own independent interests (sustenance, profit, weapons stockpiles) that didn’t cooperate with Israel, or did so to a much lesser degree.
These clans care more about maintaining their sovereignty and security than changing the political dynamics in Gaza. The clashes between individual families are inherently local.
They are no match for Hamas & Co’s newly formed ‘deterrence force’, let alone the al-Qassam Brigades. So other families that previously had friction with Hamas will keep their heads down after Hamas cracked down on the clans that did engage them in battle.
The Israeli-backed forces have too much to lose by directly confronting Hamas.
Abu Shabab’s Popular Forces allegedly consists of 500-700 fighters, and all the other groups are far smaller.
Hamas’s military capabilities surpass theirs in every possible metric. The only wildcard would be Israeli support through drone/air strikes. But it’s far more convenient for anti-Hamas forces to build up their forces and languish behind the yellow line.
Het hoogtepunt én het dieptepunt van Palestinisme
Bron: https://www.keesbroer.nl/terrorisme/het-hoogtepunt-en-het-dieptepunt-van-palestinisme/
Datum: 13 oktober 2025
Na 7 oktober 2023 rolde een golf van antisemitisme over ons land. De ongekende gelijkschakeling van Nederlandse media, zoals NRC, Volkskrant en NOS, met Hamas-propaganda, is nauwelijks uit te houden. Toch zijn er ook hoogtepunten, waar we ons aan kunnen vasthouden en die een basis vormen, waarmee de strijd voortgezet kan worden.
Dieptepunten
De twee mediale dieptepunten van de afgelopen twee jaar vonden in de afgelopen twee weken plaats. PGNL-activist en woordvoerder van de Gaza-Flotilla, Mohammed Kotesh, mocht na zijn vrijlating uit Israëlische gevangenschap, ongehinderd in het programma Buitenhof zijn complotverhalen rondbazuinen. Toen moest het ergste nog komen, toen Ayman Nijmeh, de voorzitter van PGNL, prominent op de NOS-app, staande op het Museumplein, zijn verhaal mocht doen. Elke kritische houding van de mainstream-media ten opzichte van Hamas-structuren in Nederland is zoek.
Amin Abou Rashed
De NRC zette de campagne in dienst van de verdediging van Hamasfondsenwerver Amin Abou Rashed voort door op de voorpagina trots te schrijven, dat bewijs uit Israël niet in het proces werd toegelaten. Wat NRC niet schrijft, is dat het heeft te maken met obstructie door de verdediging. Advocaat Jill Leyten dreigde naar de Hoge Raad te stappen, omdat ze de soldaten die het bewijs hebben gevonden, niet mocht ondervragen. Het proces zou op die manier met een jaar vertraagd worden. Daarna werd het bewijs niet toegelaten.
De rechter hoopt op die manier het proces tegen de belangrijkste vertegenwoordiger van Hamas in Nederland, nog in 2026 af te kunnen sluiten. Er is tijdens de huiszoeking al genoeg bewijs gevonden. Amin Abou Rashed zal bijna zeker veroordeeld kunnen worden.
Iron Dome
Een politiek dieptepunt van de afgelopen weken, is het trekken van de antisemitisme-kaart door Frans Timmermans en Kati Piri. Met de motie voor het niét leveren van onderdelen voor het defensiesysteem van Israël, probeert PvdA/Groenlinks net nog die paar stemmen van jonge linkse kiezers binnen te halen, die nodig zijn om Franske in het Catshuis te brengen. Het markeert het einde van de ooit sterke relatie tussen de Joodse gemeenschap en de sociaal-democratie.
Zo rommelen we van het ene dieptepunt in het andere, maar er zijn lichtpuntjes.
De zionistische strijd is nog niet verloren.
Hoogtepunten
Door de vrijlating van de laatste twintig gijzelaars vandaag, zijn we al weer een beetje vrolijker geworden. De berichten over de Gazastrook, waaruit blijkt dat Hamas nauwelijks nog in staat is de interne militaire macht uit te oefenen, stemmen ons nog vrolijker.
Straks is er helemaal geen Hamas meer over om fondsen voor te werven of geld naar over te maken. De Gaza-flottillas zullen eindelijk tot het verleden behoren.
Martijn Dekker op het spoor
Israël heeft in de afgelopen twee jaar niet alleen Hezbollah, maar ook Iran verslagen.
Op het diplomatieke front zijn er vorderingen gemaakt, nu blijkt dat zelfs Syrië over grenzen wil onderhandelen. Voorzichtige stapjes in de goede richting.
In de tussentijd zijn de Palestijnse- en pro-Palestijnse groepen in Nederland helemaal op Hamas afgestemd en zullen moeten omdenken. De Extinction Rebellion groepen, die tot nog toe van geen enkel historisch besef of ideologie blijk hebben gegeven, zullen nu weer verdwijnen. Zelfs het ‘genocide’ geschreeuw zal spoedig verleden tijd zijn. Er zullen weer nieuwe termen bedacht moeten worden.
In de tussentijd heeft Samidoun in Nederland de strijd opgegeven. Thomas Hofland heeft zich teruggetrokken en Jacob Bodden heeft zich een jaar schuilgehouden en duikt nu weer af en toe op. De sjeu is eraf.
Alle aandacht gaat nu naar Harry Pettit, Martijn Dekker en Jeff Handmaker. Hoe lang kunnen zij hun baan nog houden? De pro-Hamas-acties zullen in hun nadeel uitpakken.
We houden hoop en strijden door.
Hamas laat alle nog levende gijzelaars vrij, Palestijnse gevangenen naar Gaza
Bron: Nu.nl
Datum: 13 okt 2025
Hamas heeft maandag de twintig nog levende gegijzelden vrijgelaten. Zeven Israëliërs waren eerder in de ochtend al overgedragen en later volgden ook de resterende dertien. Ook zo’n tweeduizend Palestijnse gevangenen worden maandag vrijgelaten.
Volgens de vredesovereenkomst met Israël had Hamas tot maandag 11.00 uur (Nederlandse tijd) om alle nog levende gijzelaars vrij te laten. De Israëlische gegijzelden gaan onder begeleiding van het leger naar een centraal punt in het zuiden en worden daar herenigd met hun familie.
De toestand van de gijzelaars is onduidelijk. Het Israëlische leger meldt op X dat meerdere gegijzelden, in het bijzijn van familie, met helikopters naar het ziekenhuis worden gevlogen.
In ruil voor de vrijlating van de gijzelaars liet Israël iets minder dan tweeduizend Palestijnse gevangenen gaan. Op livebeelden is te zien dat bussen met Palestijnse gevangenen door een juichende menigte worden onthaald in Ramallah.
Het Internationale Rode Kruis faciliteert de vrijlating van de gijzelaars en Palestijnse gedetineerden. De hulporganisatie was eerder al betrokken bij vergelijkbare operaties.
Zo werd de vrijlating van de gegijzelden ontvangen in Israël: gejuich op Gijzelaarsplein in Tel Aviv na vrijlating eerste gijzelaars.
Als onderdeel van de overeenkomst moet Hamas ook zoveel mogelijk overleden gijzelaars overdragen. De vrees bestaat dat Hamas niet alle stoffelijke overschotten kan overdragen. Mogelijk kunnen sommige lichamen niet onder het puin vandaan worden gehaald na de massale Israëlische bombardementen op Gaza.
Volgens The Wall Street Journal wilde Hamas de overdracht van de levende gijzelaars voor de aankomst van de Amerikaanse president Donald Trump afgerond hebben.
Nadat Trump over het Gijzelaarsplein in Tel Aviv was gevlogen, landde hij rond 9.45 uur (lokale tijd) in Israël.
Trump zal de Knesset, het Israëlische parlement, tijdens zijn bezoek toespreken.
Daarna leidt hij samen met de Egyptische president Abdel Fattah Al Sisi een topconferentie in Egypte.
Meer dan twintig wereldleiders zullen de top bezoeken, onder wie demissionair premier Dick Schoof. Volgens de Egyptische president is beëindiging van de oorlog in de Gazastrook het doel van de top. Daarnaast zullen de wereldleiders praten over vrede en stabiliteit in het Midden-Oosten.