Lieve lezer(essen)s van mijn wandelavonturen,

Geen wandelavontuur?
Zoals bekend is Orchideetje ziek. Een paas-arrangement is momenteel niet uitvoerbaar.
In plaats daarvan brengen we een bezoek aan Aviodrome in Lelystad. Eens kijken hoe dat gaat.

Reisverslag Aviodrome in Lelystad
Maandag 6 april 2026Maandag 6 april 2026
Tja, vele, vele malen zijn we al langs Aviodrome gereden. En altijd… dat komt wel.
Nu gaat het er van komen. Zou het weer een beetje meewerken? Maar eerst de situatie in Israël (Gaza, Libanon), Iran en Oekraïne.
Wilt u meteen naar het reisverslag, klik dan op pagina 2.
Laatste vermiste Amerikaanse piloot gered uit Iran bij grote reddingsoperatie
Datum: 5 april 2026
Auteur: Dunja Boers
Bron: Nu.nl
Het Amerikaanse bemanningslid van de F-15 die werd neergehaald in Iran is zondagochtend gered. Dat bevestigt de Amerikaanse president Donald Trump na berichtgeving door verschillende media. Het bemanningslid zou gewond zijn, maar volledig kunnen herstellen.
Trump schrijft op Truth Social dat het bemanningslid zich bevond in de ‘verraderlijke bergen’ van Iran en 24 uur per dag werd gemonitord. De piloot zou zijn gered dankzij tientallen vliegtuigen, ‘uitgerust met de dodelijkste wapens ter wereld’. ‘Het komt goed met hem’, schrijft Trump verder.
Bronnen meldden eerder aan Al Jazeera dat honderden speciale militairen betrokken waren bij de reddingsactie. Volgens het medium was er een vuurgevecht uitgebroken terwijl troepen het bemanningslid benaderden. Vier mensen zouden daarbij zijn omgekomen.
Verder meldt de Iraanse Revolutionaire Garde dat een Amerikaans vliegtuig is neergehaald dat betrokken was bij de reddingsoperatie. Dat heeft de VS niet bevestigd.
Trump benadrukt in zijn bericht dat er geen Amerikanen zijn gedood of gewond zijn geraakt bij de missie.
De geredde piloot was het tweede lid van de bemanning van het gevechtsvliegtuig dat op vrijdag is neergehaald. Het andere bemanningslid was volgens Amerikaanse media al gered. Dat bevestigt Trump nu ook. Hij zegt daar eerder over te hebben gezwegen om de reddingsoperatie van de tweede piloot niet in gevaar te brengen.
Niet alleen de VS probeerde het bemanningslid te vinden. Ook Iraanse staatszenders riepen zaterdag op te zoeken naar de vermiste piloot. De BBC schreef over een bericht waarin meer dan 50.000 euro werd uitgeloofd voor het vinden en overdragen van de Amerikaan. Iran heeft niet bevestigd dat het bemanningslid is gered.
Aanvulling mijnerzijds: de eerste testvlucht van de F-15 Eagle vond plaats in 1972. Het is dus eigenlijk een oud beestje, maar in de loop der jaren zijn diverse verbeteringen doorgevoerd. Van 1978 t/m 1992 vloog het Amerikaanse 32 Tactical Fighter Squadron (TFS), gestationeerd op de voormalige Vliegbasis Soesterberg, met de F-15 (in totaal 24 toestellen). Tijdens een excursie heb ik de F-15 van dichtbij mogen bewonderen.
Het ‘ding’ is echt groot én een enorme ‘herriebak’. Wilt u ook een F-15 van dichtbij bekijken? Dat kan! U moet zijn in het Nationaal Militair Museum in Soesterberg. Sowieso is daar nog véél meer te zien (zie mijn site).

F15

Overigens, de opvolger van de F-15 vliegt sinds 2004 rond. Het is de F-22 Raptor. Er zijn er 187 gebouwd. Er hangt een prijskaartje aan van 150 miljoen dollar. Per stuk!

F22 Raptor

Tot zover.
Vrijdag is een tweede Amerikaans gevechtsvliegtuig ongeveer gelijktijdig neergestort in de buurt van Iran. Dat was een A-10 Thunderbolt II, ook wel Warthog (wrattenzwijn) genoemd. Dat is een vliegtuig voor aanvallen op doelwitten op de grond, zoals tanks en pantservoertuigen. Het toestel heeft één piloot en is uitgerust met een 30 millimeter snelvuurkanon.

A-10 Thunderbolt II

Het is niet duidelijk waardoor het vliegtuig is gecrasht. Trump weidt er niet over uit in zijn bericht van zondagochtend. Iraanse staatsmedia melden dat de Iraanse luchtverdediging het vliegtuig onder vuur heeft genomen.
Trump benadrukte vrijdag dat de gebeurtenissen geen invloed zouden hebben op onderhandelingen. ‘Nee, helemaal niet. Nee, het is oorlog. We zitten in een oorlog.’

LONGREAD: De Naziwortels van Hamas
Datum: 28 maart 2026
Auteur: Daniel Greenfield, vertaling: E.J. Bron
Bron: https://ejbron.wordpress.com/
Wat de ware oorsprongen van de Palestijnse Hamas, die tot in het jaar 1928 teruggaan, over haar fascistisch wezen verraden.
De Nazi’s en de Moslimbroederschap hadden fundamentele religieuze en etnische verschillen, maar gemeenschappelijke doelen: vooral als het om Joden ging.
Een Nazi-agent, die de Moslimbroederschap van geld voorzag, berichtte over een van haar conferenties, waarop tot de jihad in Israël werd opgeroepen.
Hitlers moefti, Hajj Amin al-Husseini, had er aan bijgedragen de Moslimbroederschap met de Nazi’s samen te brengen. En het was ook Husseini, die na de nederlaag van de Moslimbroederschap haar middelpunt vormde.
Hajj Amin al-Husseini had Hitler ontmoet, hem ertoe opgeroepen de Joden in Israël te vernietigen, en moslims voor de strijd voor de Nazi’s gerekruteerd. Hij had de Moslimbroederschap als ‘de troepen van Allah’ geprezen, terwijl Al-Banna Hitlers moefti als de ‘held, die een rijk uitdaagde en het zionisme bestreed, met de hulp van Hitler en Duitsland’ prees. ‘Duitsland en Hitler zijn dood, maar Amin al-Husseini zal de strijd voortzetten.’ De Moslimbroederschap en de jihadisten van al-Husseini in Israël zouden het werk van Hitler voortzetten.
De nederlaag van Nazi-Duitsland betekende het einde van de hoop dat de legioenen van het Derde Rijk naar Egypte en Israël zouden stormen en dat zijn lokale bondgenoten zoals de Moslimbroederschap en de moefti in staat zouden zijn de Joden en al hun politieke tegenstanders in de hele regio uit te roeien. In plaats daarvan zou de Moslimbroederschap het Nazi-model moeten kopiëren en een politieke organisatie met een paramilitaire arm moeten opbouwen, die de macht in Egypte, Gaza en in de hele islamitische wereld zou overnemen.

De grootmoefti van Jeruzalem, Hajj Amin al-Husseini, en Adolf Hitler

De Moslimbroederschap richtte vanuit Jeruzalem cellen in heel Israël in. Al-Banna gaf deze taak aan Said Ramadan, zijn schoonzoon en een sleutelfiguur van de Moslimbroederschap, die later een alliantie met de Saoedi’s inleidde, die het de organisatie mogelijk maakte nieuwe rijkdom te verkrijgen en wereldwijd te expanderen.
Ramadan leidde de opkomst van de centrale operatie van de Moslimbroederschap in München, in een moskee die door voormalige islamitische Nazi-soldaten werd opgericht die tijdens de Tweede Wereldoorlog naar het Derde Rijk waren overgelopen.
Een CIA-bericht uit de jaren ´50 beschreef Ramadan als een ‘fascistisch type’, die ervan bezeten was de Joden uit Israël te verdrijven.
De opbouw van organisaties van de Moslimbroederschap in heel Israël was meer dan een expansie, het was een missie. Na het einde van de Nazi’s was de invasie van Israël een manier die het de Moslimbroederschap mogelijk maakte haar militaire capaciteiten uit te breiden, zonder dat de autoriteiten direct hard moesten ingrijpen. De nieuwe capaciteiten van de Moslimbroederschap richtten zich tegen Israël, maar ook tegen Egypte en de versterking van de macht van de lokale clans. Haar aanwezigheid in Gaza was deel van een bondgenootschap met belangrijke families, waaronder de Shawwas, die gelieerd waren aan het Ottomaanse Rijk en door de Britten gewantrouwd werden.
Said al-Shawwa, de Ottomaanse burgemeester van Gaza, had aan de zijde van Hajj Amin al-Husseini tot de Hoogste Islamitische Raad behoord. Aan het hoofd van de Gaza-Moslimbroederschap stond later Zafer Sahwa, die ervaringen had opgedaan bij de islamitische padvinders.
Belangrijkste doel van de Moslimbroederschap: islamisering door terreur
De padvindersbeweging had in de islamitische wereld een andere toon aangeslagen dan in het Verenigd Koninkrijk. De islamitische padvindersbeweging was er uitdrukkelijk voor bedoeld om jongens op de jihad voor te bereiden. Enkele islamitische padvindersbewegingen waren door de Nazi’s geïnspireerd. De padvindersbeweging van al-Husseini in Israël noemde zichzelf de ‘Nazi-Scouts’ en kleedde zich zoals de Hitlerjugend. De Moslimbroederschap had haar eigen padvindersgroep opgericht, die gebaseerd was ‘op het concept van de jihad’ en eveneens gemaakt was naar het voorbeeld van de Hitlerjugend.
In de maanden voor de onafhankelijkheidsverklaring van Israël kwam Hassan al-Banna, de oprichter van de Moslimbroederschap, naar Gaza en werd getuige van de eerste golf van aanvallen van de Moslimbroederschap op joodse gemeenschappen. Kfar Darom, een belegerd joods dorp in Gaza, was het eerste doel. Na een maandenlange belegering viel het bataljon van de Moslimbroederschap het dorp Kfar Darom aan, waar enkele tientallen Israëlische militieleden 400 mannen, vrouwen en kinderen beschermden. De aanvallen van de Moslimbroederschap werden met vastberaden verzet afgeslagen, totdat de jihadisten gedwongen waren zich terug te trekken en zeventig doden achterlieten.
Onder de jihadistische aanvallers bevond zich een Egyptenaar genaamd Yasser Arafat.
De Moslimbroederschap was overwonnen, echter slechts tijdelijk. Toen Israël in 2005 de joodse gemeenschappen van de Gazastrook met geweld ontruimde om een einde te maken aan de Israëlische aanwezigheid in de Gazastrook, betrad Hamas-leider Mahmoud Zahar de synagoge van Kfar Darom en maakte in naam van de islam aanspraak op haar.
De eerste jihad van de Moslimbroederschap mislukte grandioos, maar haar ware doelen werden behaald. Haar rol bij de invasie van Israël aan de zijde van het Egyptische leger vormde een alliantie. Nadat de meute van de Moslimbroeders op straat tegen de Britten in opstand waren gekomen, gebruikten Egyptische officieren de voorbereide gelegenheid om de macht over te nemen. De relatie tussen het Egyptische leger en de Moslimbroederschap werd vanaf het begin door spanningen beïnvloed, en zoals bij zoveel zulke relaties in de regio werd de interne rivaliteit in geweld tegen niet-moslims omgeleid. In dit geval weer eens tegen Israël. De meute van de Moslimbroederschap had de weg geëffend voor een militaire putsch door het westelijke nachtleven van Egypte, inclusief zijn theaters, te verwoesten. In Gaza kregen ze opnieuw de taak om het vuile werk van het leger af te maken door Israël aan te vallen, maar ook hier was het belangrijkste doel van de Moslimbroederschap om Gaza en uiteindelijk Egypte en de hele wereld door haar terreurcampagne te ‘islamiseren’.
Door de PLO verdrongen
Lang voor de Zesdaagse Oorlog, waarin Israël de Gazastrook heroverde, sloegen islamitische terroristen, die als ‘Fedajin’ of ‘diegenen die voor Allah sterven’ bekendstaan, aan de andere kant van de grens toe om Joden te vermoorden. Tot de gruweldaden van de terroristen behoorde het bloedbad op de Schorpioenpas, waarbij de mannen, vrouwen en kinderen in een bus, die terugkeerden uit een badplaats, werden afgeslacht.
De alliantie tussen het Egyptische leger en de Moslimbroederschap was de eerste echte moderne ‘islamistische’ terreuroperatie. Egyptische legerofficieren leidden terroristen op en stuurden ze vanuit de Gazastrook de grens over om gewone Israëli’s te vermoorden.
De Egyptische regering deed de gruweldaden af als het werk van lokale Arabische Bedoeïenen, waarover ze geen controle had.
De Israëli’s wisten wel beter, maar de plausibele ontkenning door de Egyptische regering en de Moslimbroederschap was voor de Verenigde Naties goed genoeg. Toen Israël de terroristen terugsloeg, werd het veroordeeld, omdat het burgers had aangevallen, en toen het de Egyptische officieren in het vizier nam, die achter de aanslagen zaten, werd het ervan beschuldigd een regionale oorlog te provoceren. Het terrorisme had een oorlog tussen naties in een conflict tussen een staat en opstandelingen, die zich voordeden als burgers, veranderd. Zeventig jaar later is dit nog steeds de rol die Hamas o.a. voor Iran en Qatar speelt.
Als tegenprestatie voor haar oorlogsvoering tegen Israël kreeg de Moslimbroederschap financiering, opleiding en de bevoegdheid de controles te behouden over die gebieden, die zij voor haar operaties gebruikte. Onder de dekmantel van de jihad tegen de Joden kon ze het islamitische recht doordrukken en een heersende klasse in stand houden, die uit haar leden en invloedrijke, met de Moslimbroederschap verbonden families bestond.
Israël overwon Egypte in de Zesdaagse Oorlog en liet bij de daaropvolgende bevrijding van de Gazastrook de Moslimbroederschap en andere terreurbewegingen in de steek.
Zonder vaste steunpunten in Gaza ontstond er onder het veiligheidsscherm van de Sovjet-Unie een nieuwe generatie ‘Palestijnse’ terreurgroepen, met voorop de PLO, die beweerde door internationale terreuraanslagen zoals kidnappen van vliegtuigen en het bloedbad van München bij de Olympische Spelen van 1972 een ‘Palestijnse’ staat na te streven.
De internationale omvang van de nieuw ontstane ‘Palestijnse’ beweging werd door de ondersteuning van de Sovjet-Unie mogelijk gemaakt, die marxistische terreurgroepen in heel Europa bondgenoten en veilige schuilplaatsen bood. De Moslimbroederschap had dit globale standbeen niet, hoewel ze er onder agenten als Ramadan hard aan werkte de infrastructuur van moskeeën en religieuze centra te repliceren, die zij gebruikt had om in plaatsen zoals Gaza in heel Amerika en Europa macht te verkrijgen.
Israël schatte Hamas lange tijd fout in
De Moslimbroederschap domineert nu op grond van deze inspanningen de islamitische groepen in Amerika en Europa, maar destijds ontbrak het haar terrorisme aan de speelruimte die de communistische alliantie van de ‘Palestijnen’ bood. Maar terwijl Arafat een internationale ster werd, was de Moslimbroederschap in Gaza ermee bezig een islamitische infrastructuur op te bouwen, die hem zou overleven. De Moslimbroederschap in Gaza was minder in de fictieve constructie van het ‘Palestijnendom’ geïnteresseerd dan in de controle van de moskeeën, het onderwijssysteem en de rekrutering van jonge mannen, die voor haar zouden moeten vechten. Terwijl de PLO en soortgelijke groepen ‘van buiten naar binnen’ werkten, ageerde de Moslimbroederschap ‘van binnen naar buiten’. In plaats van op een globaal podium te vechten, werkte ze aan de ‘islamisering’ van de Gazastrook.
De Israëlische autoriteiten, evenals de Amerikanen en de Europeanen, schonken weinig aandacht aan de Moslimbroederschap. Religieus geweld leek in het tijdperk van het marxistische terrorisme achterhaald. De Egyptische autoriteiten hadden begrepen dat de werkelijke bedreiging uitging van moskeeën en religieuze scholen, maar Israëlische functionarissen, die de islam niet kenden en hem verachtten, namen dit niet serieus.
Ze wilden in geen geval de indruk wekken dat ze religieus intolerant zouden zijn.
Bij de bevrijding van Jeruzalem had de regering aan de islamitische religie autoriteiten de controle over de Tempelberg, de heiligste plaats van het Jodendom, overgelaten om haar tolerantie te bewijzen.
De Israëlische tolerantie tegenover de Moslimbroederschap leidde ertoe dat de PLO haar ervan beschuldigde een Israëlische creatie te zijn. Hamas en de PLO beschuldigden elkaar er jarenlang van voor de Joden te werken, wat het ergste is wat men zich kan voorstellen. De beledigingen van de PLO werden toen door linkse en extreemrechtse politici en activisten herhaald, die beweerden dat Israël Hamas ‘gecreëerd’ zou hebben.
Hamas bestond technisch gezien al voor de officiële wedergeboorte van de staat Israël.
Ze bestond altijd al onder verschillende namen als deel van de Moslimbroederschap in Gaza. Israël had haar niet opgericht, maar zoals de meeste westelijke staten maakten de Israëli’s zich eraan schuldig haar te tolereren, haar voor haar werkzaamheid benodigde toestemmingen te verlenen en schijnbare religieuze eisen in te willigen.
In plaats van de Moslimbroederschap in Gaza te onderdrukken, beschouwden de Israëli’s haar moskeeën en religieuze scholen als onschuldige alternatieven voor de PLO.
Ze zochten naar radicale mannen, die bommen legden, en niet naar mannen die in moskeeën baden. En de Moslimbroederschap had er, net zoals in Amerika en Europa en in de twee jaar tot aan de bloedbaden van de 7e oktober, een handje van om onschuldig over te komen.
In de jaren ’70 was het islamitische terrorisme nog geen alledaags begrip. Slechts enkelen begrepen dat de islam de volgende grote bedreiging na het communisme zou worden.
En terwijl de Israëli’s de PLO vervolgden, bouwde de Moslimbroederschap in Gaza haar infrastructuur op, waaruit later Hamas voortkwam.
Tien jaar later werd de Mujama al-Islamiya van de Moslimbroederschap, het Islamitisch Centrum, een schijnbare liefdadigheidsorganisatie, als Hamas of de islamitische verzetsbeweging opnieuw uitgevonden. De moskeeën, scholen en sociale instellingen waren vanaf het begin een terroristische organisatie. Wanneer Hamas raketten onder moskeeën, scholen en ziekenhuizen verstopt, doet ze datgene wat ze de hele tijd heeft gedaan.
Mix van antisemitisme uit de koran en tirades van Goebbels
Hamas was een liefdadigheidsorganisatie, voordat ze een terroristische vereniging was.
En ze was een terroristische groep, voordat ze een liefdadigheidsorganisatie was.
Dat is typisch voor de organisaties van de Moslimbroederschap en heeft iets met de Nazi’s te maken. Het terrorisme van Hamas is theologisch gezien islamitisch, maar ze had van de Nazi’s en de Marxisten, twee bewegingen die de moderne Arabisch-islamitische wereld ingrijpend beïnvloed hebben, geleerd hoe men geheime genootschappen in de vorm van politieke organisaties ontwikkelt en opbouwt en hoe men ze inzet om de macht te grijpen.
In de Hamas-charta van 1988 wordt het antisemitisme van de koran vermengd met de tirades over de Joden van Goebbels. Er bestaat de klassieke genocidale Hadith, die naar de dag verlangt ‘waarop een Jood zich achter stenen en bomen zal verstoppen’ en ‘de stenen en bomen zullen zeggen: ‘O moslims, o Abdullah, er zit een Jood achter me, kom en dood hem’, en de bewering dat de Joden achter ‘de vrijmetselaars, de Rotary- en Lion-clubs’ en het ‘alcoholisme’ zouden zitten, die leest alsof ze rechtstreeks uit ‘Der Stürmer’ afkomstig zou zijn. De islamitische massamoord op Joden gaat terug tot de dagen van Mohammed. De leden van de Moslimbroederschap hadden de Nazi’s niet nodig om hen te vertellen dat ze Joden moeten doden.
Maar de Nazi’s hielpen de Moslimbroederschap te financieren, wier specifieke doel o.a. het doden van Joden was. De Nazi’s hielpen de Moslimbroeders om hen nieuwe manieren van organisatie, de verbreiding van propaganda en van de oorlogsvoering te laten zien.
En dat heeft de wereldgeschiedenis veranderd.
De Egyptische Moslimbroederschap splitste nog steeds splintergroeperingen af, waarvan enkelen op de machtsovername in het eigen land, anderen op Israël en weer anderen op de rest van de regio en de wereld gericht waren. Al-Qaida wordt door zo’n splintergroepering gedomineerd. Dat geldt ook voor de meeste niet-sjiitische terreurgroepen. En islamitische politieke organisaties, zoals CAIR in de Verenigde Staten, zijn producten van de Moslimbroederschap.
De Nazi’s werden weliswaar overwonnen, maar ze hielpen bij de opbouw van een opvolgende beweging, die in de hele wereld politieke en militaire oorlogen voert.
Hamas is slechts een van de vele organisaties die door de Moslimbroederschap in het leven werden geroepen, maar ze is een van de weinige waarin in haar ontstaansgeschiedenis de Nazi’s een belangrijke rol gespeeld hebben.
De Nazi’s wilden dat de Moslimbroederschap een oorlog in Israël tegen de Joden voert.
Op 7 oktober pleegde Hamas, een organisatie die deels uit een samenwerking tussen Nazi’s en ‘islamisten’ is voortgekomen, het grootste bloedbad op Joden sinds de Holocaust.
Diegenen die dit bloedbad verdedigen, collaboreren niet alleen met Hamas, maar ook met de Nazi’s.

Netanyahu weet wat Teheran niet weet, Trump zet alles op alles voor de oorlog
Datum: 26 maart 2026
Auteur: Joop Soesan
Bron: https://www.israelnieuws.nl/

Foto Reuters

Premier Benjamin Netanyahu was niet verrast door de uitspraak van Donald Trump over onderhandelingen met Iran. Toen het Witte Huis eenmaal zijn lijst met eisen aan Teheran openbaar maakte, werd duidelijk waarom, schrijft The Jerusalem Post.
In het verleden stond Israël grotendeels alleen aan het front tegen Iran. Het lukte Israël af en toe om de Verenigde Staten en Europese partners aan boord te krijgen, uitgezonderd de nucleaire kwestie. Andere zaken die cruciaal zijn voor Israël, zoals ballistische raketten en door Iran gesteunde milities in Libanon, Jemen en elders, werden nooit opgenomen in de bredere reeks internationale eisen aan het ayatollah-regime.
Dat veranderde met Trumps eisenpakket. Het voorstel van de Amerikaanse president komt grotendeels overeen met het standpunt van Israël. Als Washington aandringt op alle voorwaarden, en er is geen reden om aan te nemen dat dit niet zal gebeuren, zou dat feitelijk neerkomen op een volledige capitulatie van Iran en een grote overwinning voor Israël.
Netanyahu gelooft echter niet dat Iran met dergelijke voorwaarden zal instemmen en gaat ervan uit dat de uitkomst uiteindelijk op het slagveld zal worden beslist. Desondanks is de coördinatie tussen hem en Trump zo goed dat de premier soms bereid lijkt de Amerikaanse president zijn eigen aanpak te laten uitproberen zonder inmenging.
Trump wordt immers geconfronteerd met beperkingen die Israël niet kent, waaronder binnenlands verzet tegen de oorlog en bredere mondiale economische overwegingen.
Netanyahu is er niet alleen in geslaagd de Verenigde Staten, maar ook andere landen, waarvan vele zich voorheen afzijdig hadden gehouden, op één lijn te krijgen met Israëls standpunten over raketten en proxy-strijdkrachten. De Golfstaten zijn daarvan de voornaamste voorbeelden. Sterker nog, diezelfde landen behoren nu tot de luidste stemmen die Washington oproepen geen compromissen te sluiten met Iran over deze kwesties, waarbij Israël slechts één van de weinige landen is die deze lijn volgen.
Veiligheidsbesprekingen in Israël hebben een duidelijke conclusie opgeleverd: de Verenigde Staten hebben al miljarden geïnvesteerd in de oorlog met Iran.
Volgens Israëlische schattingen is er geen scenario denkbaar waarin Trumps Amerika zich zou terugtrekken, waardoor Iran in feite aan Rusland en China zou worden overgelaten om te domineren en te profiteren van de ineenstorting ervan. Vanuit Trumps perspectief zouden alleen de Verenigde Staten de vruchten moeten plukken van de campagne tegen Iran.
Wat betreft de mogelijkheid van een ineenstorting van het regime, geloven Israëlische functionarissen dat die uitkomst ook binnen handbereik is, hoewel het niet expliciet in de Amerikaanse eisenlijst voorkomt.
Deze week introduceerde Iran een nieuw bankbiljet van 10 miljoen rial, dat iets minder dan 24 shekels waard is, wat de ernst van de economische crisis onderstreept. De oorlog heeft de situatie alleen maar verergerd. Een regime dat al moeite heeft om zijn Revolutionaire Garde en overheidsinstellingen te financieren, zal zich waarschijnlijk niet snel herstellen, zelfs niet na het einde van de gevechten. Ernstige watertekorten en verstoorde handel verergeren de situatie alleen maar.
Zelfs als de sancties zouden worden opgeheven, is het onwaarschijnlijk dat de situatie voldoende zou verbeteren om het land te stabiliseren. Vanaf nu hangt veel af van het Iraanse volk zelf. Als de protesten hervatten, mogelijk met luchtsteun van Israël en de Verenigde Staten, zou een regimeverandering kunnen volgen, zo niet onmiddellijk, dan in de niet al te verre toekomst.

Moeten we de islam verbieden? De totalitaire ideologie achter de leugen van de vredesreligie
Datum: 14 maart 2026
Auteur: Chris Veber, vertaling: E.J. Bron
Wanneer moslims wereldwijd doden en tot slaaf maken, wordt er altijd gezegd dat dit ‘niet de islam’ zou zijn. Maar de koran en de geschiedenis bewijzen het tegendeel. Tijd om van deze totalitaire ideologie de bescherming van de religie-status af te pakken.
Elke keer wanneer moslims wereldwijd ‘ongelovigen’ doden, vrouwen tot slaaf maken of hele samenlevingen in de chaos storten, volgt als standaardverklaring dat dit niet de islam zou zijn, alleen maar ‘islamisme’. De islam zou per slot van rekening een religie van de vrede zijn. Er zitten twee fatale fouten in deze mantra. De islam is geen religie in de eigenlijke zin. Hij is een totalitaire ideologie met wereldwijde machtsaanspraak.
En vreedzaam was hij nog nooit in zijn geschiedenis.
Sinds zijn oprichting in de 7e eeuw breidt de islam zich door geweld uit, door oorlogen, veroveringen en onderwerping. Jezus liet zich voor de mensen aan het kruis nagelen en predikte dat zijn rijk niet van deze wereld zou zijn. Mohammed daarentegen startte zijn carrière door met wapengeweld de macht in Medina over te nemen en van daaruit veldtochten tegen andersgelovigen te leiden. Deze oprichtingsgeschiedenis bepaalt tot op de dag van vandaag, de koran roept zijn gelovigen expliciet op om polytheïsten te doden zodra de heilige maanden voorbij zijn – ‘waar je ze ook vindt’ (Koran, soera 9:5). Ongelovigen moeten bestreden worden tot ze de ‘djizja’ betalen en zich vernederd onderwerpen (Koran, soera 9:29). Dat loopt door het hele programma. Ook nu nog eisen islamitische geestelijken openlijk de dood van de ongelovigen. Zo zei de in de VS geboren (!) imam Anwar al-Awlaki al in het jaar 2010: ‘De islam zal de wereld beheersen.
Kafirs (ongelovigen) zullen uitgeroeid worden… of de islam of de dood.’ Klinkt niet echt vreedzaam.
De islam is onverenigbaar met democratie en mensenrechten. Alle levensgebieden, van de politiek via het recht tot in het privéleven, dienen door de sharia bepaald te worden.
Er bestaat geen gebied dat uitgezonderd is van de goddelijke wet. In een wereldlijke wetgeving wordt niet voorzien, in de meeste islamitische staten bestaan geen democratieën, in plaats daarvan heersen er autoritaire regimes, wier macht gebaseerd is op de koran en de soenna. Vrijheid van meningsuiting, gelijkheid voor de wet of vrijheid van geweten bestaan niet. Apostasie, dus de geloofsafval, wordt net zoals homoseksualiteit met de dood bestraft. Ongelovigen mogen niet alleen gedood, maar ook tot slaaf gemaakt en verkracht worden. De koran staat expliciet de seksuele omgang met krijgsgevangenen en slavinnen toe (Koran, soera 4:24). Hij verbiedt weliswaar slavinnen tot prostitutie te dwingen (Koran, soera 24:33), staat echter de bezitter zelf op elk moment seks toe, ook bij minderjarigen wanneer ze ‘bruikbaar’ zijn (zoals later in de Hadith en fatwa’s wordt uiteengezet). Dat wordt meermaals herhaald.
De islam is ook niet van plan met de westelijke samenleving te co-existeren.
Hij wil heersen. Volgens de Britse imam Anjem Choudary zal de hele wereld door moslims beheerst worden en onder de sharia leven: ‘I believe that one day every part of the world (including Europe, USA, UK, China and Russia etc…) will be governed by and under the authority of the Muslims implementing Islamic Law.’ De Amerikaanse imam Shayakh Uthman Ibn Farooq verkondigde: ‘Islam will enter every home. Their children will be Muslim. The future is ours. Every nightmare of a Muslim Europe will come true.’ Is dit het geluid van iemand die zich wil assimileren en onze manier van leven wil respecteren?
Vrouwen gelden in de islam niet als gelijkwaardige mensen, maar als bezit. Mannen mogen hen slaan als ze ‘onhandelbaarheid’ laten zien (Koran, soera 4:34). De sjiitische grootayatollah Sadiq al-Shirazi zei letterlijk: ‘Vrouwen zijn dieren, die door Allah geschapen werden, opdat de mannen hen kunnen gebruiken. Vrouwen zijn niet anders dan koeien, schapen, paarden of muildieren. Allah heeft deze vrouwen op mensen lijkend geschapen, opdat de mannen niet bang voor hen zijn.’ De Iraanse ayatollah Khomeini, een van de invloedrijkste islamitische geestelijken van de 20e eeuw, schreef in zijn werk ‘Tahrir al-Wasilah’ dat kinderen vanaf 9 jaar mogen trouwen en seksueel gebruikt mogen worden. Dat is islamitisch recht, dat tot op de dag van vandaag in veel landen wordt gepraktiseerd. In Irak is de huwelijksleeftijd voor meisjes negen jaar. In Afghanistan worden 6-jarige meisjes als bruiden verkocht.
Ongelovigen worden ook nu nog in de hele wereld door moslims vervolgd. Alleen al in Nigeria werden sinds 2009 meer dan 100.000 christenen door islamitische milities vermoord. Ook in Burkina Faso, Mozambique, de Democratische Republiek Congo en Mali maken moslims jacht op christenen. Om maar helemaal te zwijgen over landen als Syrië, waar de nieuwe islamitische machthebbers alle minderheden willen uitroeien.
In Somalië is alleen de islam toegestaan, op ongelovigheid staat de doodstraf. Net zoals in Afghanistan en Jemen. De tolerantie van de islam tegenover andersgelovigen is echte rook in ‘moderne’ islamitische staten eindigend. Zo zijn in Saoedi-Arabië kerken, Bijbels en christelijke symbolen verboden, openbare niet-islamitische godsdiensten zijn strafbaar.
De afvalligheid van de islam wordt met de dood bestraft. Op de Malediven is de openlijke uitoefening van niet-islamitische religies verboden. In Mauritanië, Brunei en Qatar is elke openbare niet-islamitische praktijk strafbaar.
De gevolgen van deze vijandige ideologie tegenover andersdenkenden en andersgelovigen zien we dankzij de migratie uit middeleeuws gesocialiseerde islamitische regio’s nu ook in onze landen. Geweld, terreuraanslagen, parallelsamenlevingen, No-Go-Zones, gedwongen huwelijken, eermoorden, verkrachtingen. En steeds weer dezelfde uitvlucht dat dit niet de ‘ware islam’ zou zijn. Terwijl de fout in het systeem zit dat niet-moslims in de islam zijn vrijgegeven om afgeslacht en verkracht te worden. De islam kent ook geen scheiding van religie en staat. Het is een omvangrijke heerschappij-ideologie, die de onderwerping van alle niet-moslims eist, tenzij door jihad of door de sluipende overname door de feiten van de demografie.
In 1912 verleende de Oostenrijks-Hongaarse monarchie de islam de status van een erkende geloofsgemeenschap, vanwege de Bosnische moslims, die in het keizerlijke leger dienden. Het Habsburgse rijk bestaat al lang niet meer, daarmee is de toenmalige reden weggevallen. Nu dient deze wet alleen nog als beschermingsschild voor een ideologie, die onze liberaal-democratische fundamentele orde wil afschaffen. En hier zouden we moeten beginnen.
In de islam gelden individuele rechten niet, het collectief, de oemma, is alles. Het recht gaat niet uit van het volk, maar van de hoogste leiding, die zich op Allah beroept.
Wanneer we de islam niet als religie, maar als collectivistisch-fascistische ideologie begrijpen, die vergelijkbaar is met communisme of nationaalsocialisme, dan moeten we van de islam de bescherming van de erkende religie-gemeenschap afpakken.
Want religie-vrijheid geldt alleen maar zolang ze de fundamentele rechten en mensenrechten niet aantast. Een ideologie, die openlijk democratie, gelijkberechtiging en individuele vrijheid afwijst, verdient geen bescherming. Een ideologie, die andersdenkenden en andersgelovigen tot loslopend wild verklaart, verdient geen bescherming.
Als de erkenning als religie-gemeenschap eenmaal is opgeheven, zijn maatregelen tegen de islamitische ondermijning zoals het hoofddoekverbod of een verbod op halal-producten gemakkelijk door te drukken. De verbreiding van de islam in scholen zou niet meer gestimuleerd worden. De predikers en gelovigen zouden voor hun woorden en daden volgens dezelfde maatstaven verantwoordelijk moeten zijn die voor alle aanhangers van radicale ideologieën gelden. Zowel de propaganda als de geldstromen voor financiering vanuit het buitenland zouden verboden kunnen worden. De verbreiding van de islam zou na de ontzegging van de status van erkende religie-gemeenschap actief bestreden kunnen worden.
De acceptatie of niet-acceptatie van de islam in het Westen is geen kwestie van tolerantie meer. Het is een kwestie van het overleven van onze open samenleving, het is een kwestie van ons overleven, van het overleven van onze kinderen. De islam heeft zichzelf 1400 jaar lang niet hervormd. Hij zal dit ook niet binnen de afzienbare toekomst doen. Laten we de bescherming van de staat van de islam afpakken en tegen hem optreden, net zoals we tegen alle antidemocratische, radicale en gewelddadige ideologieën optreden. Wanneer de islam zijn Verlichting achter de rug heeft en zichzelf heeft gederadicaliseerd, kunnen we immers weer over de erkenning als geloofsgemeenschap nadenken. Wanneer hij bereid is tot co-existentie en het doel van wereldheerschappij heeft opgegeven. Echter zeker niet eerder.

Hoe de NPO het nieuws over Israël verdraait
Geplaatst op 6 maart 2026
Auteur: Rob Kern, vertaling: E.J. Bron
Op 6 maart meldde het NPO-nieuws dat Israël Libanon had aangevallen en dat er 400.000 mensen op de vlucht waren. De nadruk lag volledig op het humanitaire drama: mensen zonder huis, zonder opvang en zonder toekomst. Dat is natuurlijk tragisch.
Oorlog veroorzaakt altijd ellende. Maar wat ontbrak volledig in het bericht? Hezbollah.
Geen uitleg dat Hezbollah geen gewone Libanese organisatie is, maar een sjiitische militie en proxy van Iran. Een zwaarbewapende beweging die door veel landen als terroristische organisatie wordt beschouwd. Hezbollah beschikt over tienduizenden raketten en heeft één doel: de vernietiging van Israël.
Ook werd niet vermeld dat Hezbollah zelf besloot Israël aan te vallen, onder andere na gebeurtenissen rond de Iraanse leiding. Wanneer Israël vervolgens militair reageert, wordt dat in het nieuws gepresenteerd alsof het een eenzijdige aanval is.
Hetzelfde patroon zien we bij berichtgeving over Iran. Ook daar luidt de kop vaak: ‘Israël valt Iran aan’ of ‘Bevolking slaat op de vlucht.’
Wat bijna nooit wordt genoemd, is dat het Iraanse regime al 47 jaar openlijk oproept tot de vernietiging van Israël. In Teheran hangt zelfs een klok die aftelt naar het moment waarop Israël volgens het regime zou verdwijnen. (Update: de klok telde terug tot de vernietiging van Israël in 2040. De klok is al op 23 juni 2025 door de Israëlische luchtmacht vernietigd).
Wanneer zulke essentiële feiten worden weggelaten, ontstaat een vertekend beeld van de werkelijkheid. De kijker krijgt alleen het laatste hoofdstuk te zien – de militaire reactie –, maar niet de jarenlange dreiging en de aanleiding.
Het gevolg laat zich raden: een publiek dat slecht geïnformeerd is en daardoor steeds kritischer of zelfs vijandig tegenover Israël wordt.
Journalistiek hoort context te geven. Zonder context verandert nieuws in propaganda.
En precies dat dreigt hier te gebeuren.

Internationaal recht: vals alibi voor lafheid en wegkijken
Weinig bijgedragen aan vrede en veiligheid
Datum: 4 maart 2026
Auteur: René Dercksen
Bron: https://opiniez.com/2026/03/04/internationaal-recht-vals-alibi-voor-lafheid-en-wegkijken/rgjdercksen/
De aanval op Iran door de VS en Israël zou in strijd zijn met het internationaal recht, zo klinkt het dezer dagen. Maar wat betekent ‘internationaal recht’ als niemand dat handhaaft en dit argument alleen maar wordt ingebracht als dat zo uitkomt? De VN is inmiddels verworden tot een schertsvertoning, gedomineerd door dictators die uitsluitend hun eigen belangen dienen. Toch wemelt het nog van de onnozelen die denken dat je met godsdienstwaanzinnigen kunt onderhandelen. En die vrede en veiligheid in strijd vinden met het ‘internationaal recht’.
U wordt er mee doodgegooid de laatste maanden. Het internationaal recht. Voor de goede orde, dat recht geldt niet voor Nederlanders die hun land voor hun ogen cultureel en financieel afgebroken zien worden. Dat geldt niet voor vele duizenden veelal blanke meisjes die in het Verenigd Koninkrijk door hoofdzakelijk Pakistaanse islamitische bendes werden gemarteld en verkracht, waarbij de overheid doelbewust wegkeek. Gemarteld en verkracht! Geen internationaal recht voor hen, noch enige media-aandacht.
Geen internationaal recht ook voor de burgers van Venezuela, Noord-Korea of Cuba.
Geen internationaal recht voor christenen in Nigeria. Geen internationaal recht ook voor Israël dat decennialang golven van raketten heeft moeten zien te overleven, afgeschoten vanuit Libanon, Gaza, Yemen. Geen internationaal recht voor homo’s en vrouwen in islamitische landen.
Dictatoriale regimes
Nee, het internationaal recht is er niet voor burgers, maar voor dictatoriale regimes die erop los moorden. En wie springen er in de bres voor deze regimes, wapperend met dit internationaal recht? Mensen die te lang op school hebben gezeten, nooit met de poten in de klei hebben gestaan en mede daardoor elke vorm van begrip van realpolitik ontberen. Ze zijn zo afgestompt, in hun wetenschappelijke echoput, dat het lot van burgers en veiligheid van westerse landen ondergeschikt zijn geworden aan hun papieren werkelijkheid. Het internationaal recht. Hun bron van inkomsten.
Rob de Wijk
Als je even een gebrek aan inspiratie hebt om columns te tikken, omdat je opgeslokt wordt door het nieuws, aan de lippen hangt van Leon de Winter, Afshin Ellian en Darya Safai bij WNL op Zondag, zowaar bij de NPO, en ook nog een beetje moet werken, dan is daar altijd weer Rob de Wijk. Een column in Trouw deze keer.
De Wijk denkt dat internationaal recht – dat je niet af kunt dwingen – echt bestaat.
Best treurig. Hij had Khamenei graag voor het hekje in Den Haag gezien. As if.
Ik moet mijn denkbeeldige hoed toch voor hem afnemen. Zijn club, Den Haag Centrum voor Strategische Studies (HCSS), wordt volledig betaald door de belastingbetaler, zodat de overheid de door hen gewenste onderzoekjes bij hem kan bestellen en vervolgens kan hij overal bijschnabbelen en doen alsof hij onafhankelijk de wereld kan duiden. Klaarblijkelijk is er dan ook nog een stilzwijgende afspraak dat een presentator daar nooit over zal beginnen. Dat heeft hij toch lekker voor elkaar. Qua schoorsteen en roken.
Schertsvertoning
Het internationaal recht is volgens Rob weer eens geschonden door de VS en Israël, want er is geen VN-mandaat voor de aanval op Iran. De VN kunt u kennen als lange arm van Hamas, UNWRA. Van ras-antisemiet Francesca Albanese. Van Iran dat daar onder meer een zetel in de Mensenrechtenraad kreeg. Geen, al dan niet misplaatste, grap. De VN is niet meer dan een schertsvertoning. Het is niet voor niets dat de VS zich uit 31 VN-instellingen heeft teruggetrokken.
Het is volstrekt ondenkbaar dat de VN met vetorechten voor Rusland en China ooit toestemming zal verlenen aan acties tegen welk dictatoriaal land dan ook. Hoe wreed ook. Sterker nog: Rusland en China hebben deze wrede dictaturen nodig voor hun geopolitieke en economische belangen. Maar voor globalisten is de VN heilig en deze papieren werkelijkheid een reden van bestaan. Ze kunnen weer rekeningen schrijven voor optredens in de babbelshows en stukjes tikken in verweesde kranten als Trouw. De schoorsteen moet roken. Wat kan jou die Iraanse bevolking schelen.
Het bestrijden van Hamas, Hezbollah, de terreur van de Houthi’s. Het mag niet van de Rob de Wijks van deze wereld. En u weet: een deel van de Kamer vindt intussen dat Israël zich niet eens meer tegen deze terreur zou mogen verdedigen. Dat is klaarblijkelijk wel in lijn met het internationaal recht.
Religieus waanzinnigen
Ook het voorkomen dat een regime van religieus waanzinnigen met een apocalyptisch wereldbeeld een kernwapen ontwikkelt is in strijd met het internationaal recht.
Deze specifieke sjiitische Iraanse eschatologie is gericht op het bespoedigen van de ‘eindtijd’. Deze ideologie stelt dat oorlog en chaos geen te vermijden rampen zijn, maar noodzakelijke, heilige stappen om de terugkeer van de ‘Verborgen Imam’ (Mahdi) af te dwingen. Dat is de overtuiging. Hoe wereldvreemd moet je zijn om te denken dat je met diplomatie deze gesjeesden tot inkeer kunt brengen?
Onnozel
Wij kunnen wellicht lachen om zoveel onzin, maar afgelopen weekend stonden er lieden met de vlag van dit land te wapperen op nota bene de Dam. Eerder wapperde deze vlag op het Malieveld toen de achterban van het NOS-journaal en Oxfam samen met Rob Jetten in al hun onnozelheid bijeenkwamen bij de rode lijn-demonstratie.
Dus het voorkomen dat deze geloofswaanzinnigen, die tot alles in staat zijn gebleken, in het bezit komen van kernwapens, is in strijd met het internationaal recht. Dat is wat ze u willen aanpraten. We moeten dus langzaam tot de conclusie komen dat het internationaal recht echt levensgevaarlijk is. Ja maar, schrijft Rob de Wijk, dan had dezelfde internationale gemeenschap moeten ingrijpen in de Noord-Koreaanse dictatuur.
Hoeveel onnozelheid had u gehad willen hebben? Wie gaat Rob vertellen dat dit niet gebeurt, omdat deze kleine Noord-Koreaanse maniak een kernwapen heeft?
Daarnaast kraamt Kim Jong-un wel een hoop onzin uit, maar hij staat niet de hele dag om de dood van Israël en de VS te schreeuwen. De enige slachtoffers zijn vooralsnog alleen zijn eigen burgers, hoe treurig ook.
Onduidelijke doelstellingen
Hier een hele alinea van Rob de Wijk: ‘Ook ik leef mee met de Iraniërs die onder een vreselijk bewind moeten leven’. Welnu, wat een meevaller.
‘Ik laat geen traan om de dood van de opperste ayatollah Khamenei.’ Kijk maar uit, straks word je door de NOS niet meer uitgenodigd.
‘Maar elk beroep op legitimiteit van de oorlog wordt ondermijnd door president Trump zelf met zijn onduidelijke doelstellingen. Eerst ging het om steun aan de bevolking die in januari werd afgeslacht, vervolgens ging het om het beëindigen van het nucleaire programma dat hij al in juni vorig jaar zou hebben verpulverd. Daarna ging het om het raketprogramma dat een bedreiging voor de hele wereld ging vormen. Afgelopen week was het argument dat onderhandelingen met Iran niets opleverden en afgelopen zaterdag ging het om het omverwerpen van het regime.’
Gebrek aan inzicht
Het gebrek aan inzicht is stuitend. Onduidelijke doelstellingen? Geen nucleaire wapens of ballistische raketten. Dat is vanaf dag één de doelstelling geweest. Die raketten kunnen Europa bereiken. Het is een relatief kleine moeite om daar een kernkop op te schroeven, Rob. Ja, Trump riep dat hulp onderweg was toen de geloofswaanzinnigen massaal de eigen bevolking afslachtten. Had hij dat onvoorbereid moeten doen? Trump hield woord. Dat is even schrikken voor Rob. Dat was hij van westerse politici niet gewend.
Peace through strength.
Natuurlijk leverden die onderhandelingen niets op. Trump moest zich voorbereiden, zijn wapenarsenaal verplaatsen wetende dat de ayatollahs toch niet aan de eisen van de VS zouden gaan voldoen. Dat zou je ook strategie kunnen noemen, Rob. Nu wordt de gehele militaire infrastructuur in Iran ontmanteld. En als elke nieuwe ayatollah na een uur of wat ook weer het loodje legt, zou dat er uiteindelijk wel eens toe kunnen leiden dat de volgende baard even overslaat.
De inlichtingen van Israël en de VS zijn fenomenaal. Het kan niet anders dan dat Iraniërs, een hoogopgeleid volk met westerse roots, die snakken naar vrijheid, daaraan meewerken. Dit is nog steeds geen garantie voor een vreedzame overdracht van de macht naar een meer westers georiënteerd regime, maar wel een voorwaarde.
Chaos
Rob de Wijk voorspelt dat door de onthoofding van het regime de chaos in de regio verder toeneemt en een ordentelijke machtstransitie uitblijft. Maar kan de chaos groter zijn dan een regime dat 30.000 tot 40.000 onschuldige en onbewapende burgers afmaakt? Is dat geen chaos? Waar zouden we uitkomen als dit regime ongehinderd verder zou kunnen gaan met het uitmoorden van de eigen bevolking en het ontwikkelen van kernwapens?
Volgens Rob zouden Israël en de VS moeten wachten tot China (importeur van Iraanse olie) en Rusland (importeur van Iraanse drones) via de VN hun fiat zouden geven aan militaire actie. Wat denk je zelf Rob?
Dreiging uitschakelen
Wat de uitkomst ook zal zijn van dit luchtoffensief, het is altijd beter dan dat deze geloofswaanzinnigen aan een kernwapen zouden kunnen blijven werken. Op zijn minst zal de dreiging vanuit Iran voor decennia worden uitgeschakeld. En let wel, wie weet hoe deze lieden denken, weet ook dat die dreiging niet alleen Israël betreft.
Elke kans op een machtstransitie is winst. Dat zou iedereen toch moeten kunnen waarnemen. Waarom dringt dit niet door bij types als Rob de Wijk? Wellicht teveel naar de BBC-propaganda gekeken. Een aantal weken na de massaslachting in Iran ging de BBC de straat op in Teheran om vast te stellen dat er niets aan de hand was en alles vredig was. Hup islam, was het motto. Van de Britse ‘staatsomtroep’.
Arabische wereld
Teheran heeft nu ook de rest van de Arabische wereld tegen zich in het harnas gejaagd. En mocht er na het grotendeels ontmantelen van Hamas en Hezbollah een vredelievend regime opstaan in Iran, dan is dat de meest gewenste uitkomst voor alle rationele mensen. Met wellicht autonomie voor bepaalde regio’s en etnische groepen (ook Joegoslavië viel uiteen op basis van entiteiten, het eigen volk zeg maar), dan is ook het geopolitieke speelveld voor decennia opnieuw ingericht. Door Trump en Netanyahu.
Dan kan het Midden-Oosten zich stap voor stap gaan verlichten en vriendschappelijke betrekkingen aangaan met het Westen en Israël. En dan kunnen wij ook in het Westen een begin maken met het ontmantelen van de Moslimbroederschap en andere salafisten en islamisten die in de haarvaten van onze samenleving zijn gekropen.
Daarnaast heeft het ook grote geopolitieke gevolgen voor Rusland en China. Hun invloed en macht zullen fors zijn ingeperkt na de acties in Venezuela en Iran. Dat is voor eenieder die van vrijheid houdt goed nieuws.
Zouden ze in Cuba al zenuwachtig worden?
Maar Rob zal balen van deze vrede en veiligheid. Die vrede en veiligheid zijn namelijk in strijd met het internationaal recht.

Israël zegt hoofdkwartier Iraans regime te hebben aangevallen
Datum: 3 maart 2026
Bron: NU.nl
Israël en VS beschieten Iran sinds zaterdag 28 maart. Iran slaat terug met aanvallen op Israël en Golfstaten. Rode Halve Maan: minstens 787 doden in Iran. Trump: ‘Grote golf moet nog komen’.
Sinds zaterdag 28 februari hebben Israël, de VS en Iran tientallen aanvallen uitgevoerd.
Op de kaart ziet u de doelwitten van de aanvallen.

Titel: …? Helaas, de titel kan ik niet meer vinden
Auteur: Joop Soesan
Datum: zondag 1 maart 2026
Bron: Israel nieuws
De moord op de Iraanse opperleider Ali Khamenei schudt de Islamitische Republiek op en brengt het land in een crisissituatie die het sinds de revolutie 48 jaar geleden niet meer heeft meegemaakt. In een telefonisch interview met CBS vanavond (zaterdag-zondag) zei de Amerikaanse president Donald Trump dat hij een voorkeurskandidaat heeft om Iran te leiden: ‘Er zijn verschillende goede kandidaten.’
Toen Trump werd gevraagd wie er volgens hem nu verantwoordelijk was voor de eliminatie van Khamenei, antwoordde hij: ‘Ik weet precies wie, maar ik kan het niet zeggen.’ We benadrukken dat dit op korte termijn nog niet betekent dat het brute ayatollah-regime in Iran is gevallen, maar de dood van Khamenei zal naar verwachting een doorslaggevende impact hebben op alles wat er vanaf nu gebeurt.
Is het regime in Iran gevallen?

• Nee, de moord op Khamenei betekent niet per se dat het regime is gevallen. De leiding en het bestuur van Iran zijn toevertrouwd aan Khamenei’s loyalisten, zijn politieke en militaire adviseurs – en worden in feite gecontroleerd door grote aantallen leden van de Revolutionaire Garde.
• De belangrijkste conclusie is dat de belangrijkste factor die de val van het regime zou kunnen inluiden, het massale overlopen van leden van de Revolutionaire Garde is.
• Het is zeer waarschijnlijk dat Khamenei’s integriteit een doorslaggevende psychologische impact zal hebben op zijn loyalisten en leden van de Revolutionaire Garde.

Wie zal Khamenei vervangen?

• Officieel is er geen aangewezen opvolger voor Khamenei, die 86 jaar oud is.
  Volgens een recent bericht in de New York Times heeft Khamenei drie mogelijke kandidaten genoemd als opvolgers, maar hun namen zijn niet openbaar gemaakt.
• Volgens de wetgeving van de Islamitische Republiek Iran is het de taak van de Raad van Experts om de volgende Opperste Leider te selecteren en toezicht te houden op zijn handelingen in normale tijden.
• De wet bepaalt dat de Opperste Leider in Iran een geestelijke van de hoogste rang moet zijn. Dit sluit automatisch hoge militaire functionarissen of politieke figuren die geen geestelijke zijn uit.

Wat zijn de verwachtingen ten aanzien van de toekomst van het regime?

• De algemene verwachting is dat het regime in Iran, zolang het aan de macht blijft en niet valt, een omwenteling en mogelijk enkele veranderingen zal ondergaan.
• Het belangrijkste scenario dat de afgelopen weken door een aantal experts en commentatoren naar voren is gekomen in geval van een moord op Khamenei, is de daadwerkelijke machtsovername door de Revolutionaire Garde.
• In een dergelijk scenario wordt verwacht dat een geestelijke met weinig invloed zal worden aangesteld, terwijl de rol van de Opperste Leider zal worden ingeperkt en zijn feitelijke bevoegdheden zullen worden beperkt. In dat geval blijft er een groot gevaar voor Israël bestaan, ervan uitgaande dat de Revolutionaire Garde vasthoudt aan het idee om Israël te vernietigen.

Wie heeft de leiding over Iran en wie zijn de kandidaten die genoemd worden als mogelijke opvolgers?

• Volgens een recent bericht in de New York Times heeft Khamenei zijn adviseur Ali Larijani, secretaris van de Hoge Nationale Veiligheidsraad en voormalig hooggeplaatst lid van de Revolutionaire Garde, benoemd tot waarnemend leider van Iran. Hiermee zette hij president Pazakhian af en beperkte hij diens bevoegdheden.
• Vanavond schreef Larijani op de X-zender: ‘Onze dappere soldaten zullen de schaamteloze zionistische en Amerikaanse criminelen een onvergetelijke les leren.’
• In de loop der jaren is Mushtaba Khamenei, de zoon van de vermoorde Opperste Leider, genoemd als mogelijke opvolger. Mushtaba Khamenei is echter geen geestelijke en zijn benoeming zal naar verwachting enorme publieke verontwaardiging oproepen over de erfelijke machtsoverdracht en de feitelijke afschaffing van het idee van de Islamitische Republiek.
• Een andere naam die de afgelopen jaren is genoemd als mogelijke opvolger van Khamenei is voormalig president Hassan Rouhani. Rouhani is een hooggeplaatste geestelijke, maar wordt beschouwd als relatief afstandelijk ten opzichte van de Revolutionaire Garde.
• De dood van Khamenei symboliseert niet per se de val van de Islamitische Republiek Iran, maar het is zeker een fatale klap voor de top van het regime. De algemene verwachting is dat hoge functionarissen van de Revolutionaire Garde de feitelijke controle over het land zullen overnemen, wat ook een zekere verandering in de aard van het regime zoals we dat tot nu toe hebben gekend, met zich meebrengt.

VS en Israël openen grote aanval op Iran, Trump: ‘We pikken hun terreur niet langer’
Datum: 28 februari 2026
Bron: E.J. Bron
Trump: ‘We maken Iraans raketprogramma met de grond gelijk’
President Donald Trump bevestigt in een acht minuten durende video op sociaal medium ‘Truth Social’ de Amerikaanse aanvallen op Iran. ‘De grootschalige militaire operaties tegen Iran zijn begonnen. De activiteiten in Teheran vormen een direct gevaar voor de Verenigde Staten, ons leger, onze basissen in andere landen maar ook voor onze bondgenoten over de hele wereld.’
Maar de president ging nog een stapje verder. ‘Al 47 jaar schreeuwt het Iraanse regime ‘dood aan Amerika’ en blijft het maar bloed vergieten.’
Met die uitspraak verwijst de president naar de aanslagen op de Amerikaanse ambassades in 1979 en 1981, waarbij 66 gijzelaars 444 dagen lang werden vastgehouden. ‘Het is massale terreur geweest, en we pikken het niet langer.’
De Amerikaanse president richt zich in zijn reactie op de Israëlisch-Amerikaanse aanvallen op Iran ook tot de bevolking. ‘Vrijheid ligt binnen handbereik maar we moeten waarschuwen: er zullen overal bommen vallen.’
De president denkt ook al meteen aan het einde van de aanval: ‘Wanneer we klaar zijn, nemen jullie de regering over. Het is aan jullie om het over te nemen.’
Trump ziet de aanvallen ook als een kans voor de Iraanse bevolking. ‘Dit is waarschijnlijk jullie enige kans om iets te veranderen. Jullie vragen Amerika al vele jaren om hulp maar het kwam nooit. Geen enkele president wilde doen wat ik vandaag heb gedaan.’

Trump wil Iraans regime ten val brengen, Israël meldt tegenaanval Iran
Israël en de VS hebben zaterdagochtend een aanval uitgevoerd op Iran na weken van oplopende spanningen
Bron: nu.nl
Datum: 28 februari 2026 ?

• Israël en VS openden aanval op zaterdagochtend
• Trump spreekt van ‘grote aanval’
• Paleis Ayatollah Ali Khamenei doelwit
• Israël meldt tegenaanval van Iran

Trump heeft in een video van acht minuten de aanval op Iran verdedigd.
Dit heeft hij gezegd:

• Trump stelt dat Iran al decennia aan massaterreur doet
• Hij herhaalt de stelling dat ‘Iran nooit een nucleair wapen mag krijgen’
• Ondanks onderhandelingen zou Iran ‘weigeren om mee te werken’ aan een nucleair verdrag
• Trump ziet Iraanse raketten als bedreiging voor VS en Europa
• Ook willen VS en Israël effectiviteit Irans bondgenoten sterk beperken
• Amerikanen houden rekening met eigen slachtoffers: ‘Maar dat hoort bij oorlog’
• Trump roept Iraanse bevolking op: ‘Laat deze kans niet schieten, neem de overheid over’.

Zelfs Poetin zal zien dat het niet opschiet met de verovering van Oekraïne
Door Matthijs le Loux
Bron: Nu.nl
Datum: 24 februari 2026
Vier jaar na de grootschalige Russische invasie van Oekraïne zal zelfs Vladimir Poetin zien dat de verovering van het kleinere buurland niet erg opschiet.
De Russische president moet zijn hoop vestigen op een interne crisis in Oekraïne of Europees verraad.
Rusland passeerde vorige maand een opvallende mijlpaal: de oorlog in Oekraïne duurt nu langer dan de 1.418 dagen die het Rode Leger tussen 1941 en 1945 nodig had om zich een weg te banen van Moskou naar Berlijn.
Dat was hemelsbreed 1.600 kilometer.
Poetin grijpt graag terug naar de Grote Patriottische Oorlog om zijn huidige oorlog te rechtvaardigen. Het Kremlin claimt dat het voortbestaan van Rusland wordt bedreigd, zoals toen, en dat de Oekraïense regering bestaat uit nazi’s.
De belangrijkste boodschap: het vaderland moet worden gered en dat vereist offers van de bevolking. Die worden gedaan, maar de resultaten blijven uit.
Na de mislukte poging om Kyiv in te nemen aan het begin van de oorlog, zette Rusland in op de verovering van de Donbas. Sinds het begin van 2024 zijn de Russen in de aanval in de oostelijke Oekraïense regio, die bestaat uit de provincies Donetsk en Luhansk. Ze zijn er zo’n 60 kilometer opgeschoten, ongeveer de afstand tussen Amsterdam en Rotterdam.

Landkaart situatie 22 februari 2026

In meest zinloze bloedbad van WO I schoten geallieerden meer op
Rusland heeft in de afgelopen twee jaar minder dan 1,5 procent van het totale Oekraïense grondgebied toegevoegd aan zijn veroveringen. De Amerikaanse denktank Center for Strategic & International Studies (CSIS) becijferde dat Russische troepen tijdens hun belangrijkste offensieven gemiddeld 15 tot 70 meter terreinwinst per dag boekten.
Minder dan de voortgang van de Fransen en Britten in de Slag aan de Somme, de bloedigste veldslag van de Eerste Wereldoorlog.
Naar schatting 1,2 miljoen Russische militairen sneuvelden of raakten gewond of vermist in Oekraïne. Geen enkele andere grootmacht kwam in de buurt van zulke verliezen tijdens oorlogen die plaatsvonden na de Tweede Wereldoorlog. Volgens recente Oekraïense schattingen komen daar maandelijks 30.000 tot 35.000 Russische doden en ernstig gewonden bij.
Deskundigen verwachten niet dat de situatie aan het front in Donetsk snel zal veranderen. Rusland lijkt niet in staat een militaire doorbraak te forceren. Oekraïne heeft grote moeite om de eigen verliezen aan te vullen, maar een plotselinge instorting van de Oekraïense verdediging wordt breed gezien als onwaarschijnlijk.
Rusland doet inmiddels een jaar veel moeite om de stad Pokrovsk in te nemen. Slaagt het daar eindelijk in, dan wachten de grotere steden Kramatorsk en Sloviansk in het noorden. Die zijn deel van de ‘fortengordel’: een strook van zo’n 50 kilometer waar Oekraïne zich in de afgelopen jaren diep heeft ingegraven.
Rusland kan het nog even uitzingen, maar niet oneindig
De Russische strategie om de Oekraïense energie-infrastructuur vanuit de lucht te bestoken is effectiever gebleken dan de verrichtingen in de Donbas. Miljoenen burgers zitten in de kou en het donker. Tegelijkertijd lijkt het grotere doel van Moskou, de Oekraïense bevolking motiveren tot overgave, niet te zijn behaald. Oekraïners hebben er de pest in, maar peilingen laten steevast zien dat een grote meerderheid wil doorvechten. De winter, wanneer de Russische luchtaanvallen het hardst bijten, loopt bovendien op een einde.
Rusland heeft zelf grote reserves aan mankracht waarmee het de huidige militaire inspanningen een tijd kan volhouden. Maar volgens experts is de rek er wel uit: tijdens de eerste drie jaren van de oorlog groeiden de Russische strijdkrachten, nu worstelen ze om geleden verliezen aan te vullen.
Nieuwe rekruten zijn slecht getraind en weinig gemotiveerd. De Russische wervingsstrategie leunt op hoge lonen en bonussen voor militairen, plus uitbetalingen voor hun nabestaanden als zij de strijd niet overleven. Het kost de Russische schatkist tientallen miljarden euro’s per jaar.
In de afgelopen jaren heeft Moskou een effectieve oorlogseconomie opgetuigd. Ook die kan nog wel even mee. Dat heeft wel een grote keerzijde, waarschuwen deskundigen. Onderzoeker Alexandra Prokopenko van denktank Carnegie Endowment schreef onlangs in The Economist dat de Russische economie ‘zich bevindt in wat bergbeklimmers ‘de zone des doods’ noemen: de hoogte boven 8.000 meter waar het menselijke lichaam zichzelf sneller verteert dan het kan herstellen’.
Kyiv blijft voorlopig verder weg dan Berlijn
Als een militaire overwinning er niet inzit en Oekraïne niet instort, zal Poetin hopen dat Rusland toch de winst kan claimen aan de onderhandelingstafel.
Dat wil alleen ook nog niet opschieten. De Amerikaanse president Donald Trump heeft duidelijk meer sympathie voor Rusland dan voor Oekraïne, maar dat heeft Moskou concreet nog niet veel opgeleverd. Rusland zucht nog steeds onder sancties en hoewel de VS bijna alle steun aan Oekraïne heeft stopgezet, verkoopt het nog wel wapens aan Europa om door te geven.
Voor Poetin is controle over de hele Donbas een harde eis om thuis een overwinning te kunnen claimen, maar zelfs met een vriendschappelijk Witte Huis heeft hij weinig middelen om dat af te dwingen bij Oekraïne.
Een tweede Russische hoop is dat niet alleen de VS, maar ook Europa wegloopt bij Oekraïne. Een subdoel van de winterse luchtaanvallen op de Oekraïense burgerbevolking was om een nieuwe vluchtelingenstroom te veroorzaken die de relatie met Europese bondgenoten onder druk zou zetten. Die bleef uit. Ondanks pro-Russische dwarsliggers zoals Hongarije en Slowakije werd de Europese steun aan Oekraïne vorig jaar opgevoerd.
Poetin en de zijnen doen graag alsof een uiteindelijke Russische overwinning in Oekraïne onvermijdelijk is. Aan de start van het vijfde jaar van de Oekraïne-oorlog is duidelijk dat het Kremlin zich daar van de nodige bluf bedient. Nog even in de race kunnen blijven is niet hetzelfde als winnen. In het bloedigste conflict in Europa sinds de Tweede Wereldoorlog is Kyiv voorlopig verder weg dan Berlijn.

Overzicht van de ongekende opbouw aan Amerikaanse straaljagers, radarvliegtuigen en tankvliegtuigen rondom Iran
Datum: 18 februari 2026
Bron: Geenstijl
In navolging van de ongekende opbouw van geavanceerde luchtafweer door het gehele Midden-Oosten en de tweede (!) Carrier Strike Group die binnenkort in de Iraanse branding ligt. Een opbouw van deze schaal is sinds de Golfoorlogen niet meer gezien. De toestellen die tot nu toe in of via Europa onderweg zijn naar het Midden-Oosten betreffen:

• 6 E-3G Sentry AWACS radarvliegtuigen en dat is heel veel, want Amerika heeft in totaal maar 16 operationele toestellen;
  – 25 tankvliegtuigen. En nog eens 5;
  – 12 F-22 stealthjagers, mogelijk nog 6 F-22’s en daar bovenop mogelijk een andere formatie van 6. Zeer wel mogelijk dus in totaal 24 F-22’s. Belangrijke noot: vier dagen voor de Amerikaanse aanval op Iraanse kerninstallaties maakten F-22’s soortgelijke transitievluchten;
  – 12 + 18 = 30 F-35’s, in aanvulling op de ongeveer 12 aan boord van de USS Abraham Lincoln die al in de Iraanse branding ligt. In totaal dus 42 F-35’s;
  – Een U-2 spionagevliegtuig dat mogelijk als communicatiebrug tussen F-22’s en F-35’s kan dienen;
  – 48 F-16’s;
  – Minstens 24 F-15’s;
  – Minstens 9 A-10 Thunderbolts;
  – Zo’n 40 F-18 Super Hornets op de USS Abraham Lincoln + zo’n 40 F-18 Super Hornets aan boord van de USS Gerald Ford =  zo’n 80 F-18 Super Hornets;
  – Het enige dat nog lijkt te missen is de plaatsing van B-2 Spirit, B-1 Lancer en B-52 strategische bommenwerpers op bijvoorbeeld eilandje Diego Garcia;
  – En niet te vergeten: de GEHELE ISRAËLISCHE LUCHTMACHT DIE ZELFS ZONDER AMERIKAANSE HULP 12 DAGEN LANG EEN ONWEERSPROKEN, AANEENGESLOTEN, VERNIETIGENDE aanwezigheid had boven het Iraanse luchtruim midden juni 2025.